مىانديشم كه چون بدين زودى رنج فراموش كردى ، اين همه عذاب فراموش كردمى ، و مدّتى ديگر رنج كهنتر شدى ، هيچ بر خاطر نماندى .
و در مال خود سود وافر ديدمى از حرص دنيا ، مبادا كه باز در كشتى نشستمى و همان محنت پيش آمدى و اين بار هلاك بودى . جان بهتر است از مال ، مال ترك كردم تا چون مرا هيچ نماند بكشتى نبايد نشستن و تجارت نبايد كردن كه تجارت بمال كنند ، بهر صفت نانى بدست آيد كه قوتى سازم . نانى با عافيت بهتر از گنج و پادشاهى .
( 13 ) شيخ مىگفت او بحقيقت راه مىبرد ، كس اين يقين دارد تواند بودن كه راه به جائى برد ، هر كه در عالم چيزى يافت در اين عالم از بند چيزى برخيزد . اگر كسى بخواب بيند كه وى را چيزى زيادت آمد معبّر گويد چيزى كم شود ، و اگر بيند كه چيزى كم شد معبّر گويد چيزى زيادت شود ، و بسيار چيزها برين قياس . اكنون اين اصلى محكم است زيرا آنكه خواب مىبيند جانست و جان در آن عالم بيند ، پس هر چه آنجا كم شود اينجا زيادت شود . همچنان كه كسى بيند كه فرزندى زيادت آمد كسى بميرد ، يا بيند كه كسى بمرد فرزندى زيادت شود . و اگر بتعبير بيند كه فلان كس مرد عمرش زيادت مانده باشد زيرا كه هنوز از آنجا بدين جا مىآيد و اين روشن است .
اكنون هر كه در دنيا چيزى بسبب آخرت از سر حقيقت ترك كند در آن عالم چيزى يابد . و اين در زمانى تواند دانستن كه كسى را حالت پديد آيد ، هر چه بنزد خويش بيند بيندازد زيرا كه اين حال
مجموعه مصنفات شيخ اشراق — صفحة 262
مساهمون: نجفقلى حبيبى
ص٢٦٢