« شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ »
« 1 » ، شهد بعينه ، گواهى دارد بر آنكه او عالم است بذات خويش و لوازم ذات خويش بر وجهى كه بر ذات او زيادت نباشد ، و اين بعينه نفس زندگيست .
« لا إِلهَ إِلَّا هُوَ »
« 2 » ، يعنى كه هيچ معاون ندارد و جزويّت ندارد ، و ايجاد موجودات
« قائِماً بِالْقِسْطِ »
« 3 » يعنى وجود او دائمست از بهر كمال قيّوميّت او . و آيتى ديگر
« وَ لَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلًا »
« 4 » از بهر آنكه او در ذات خود متغيّر نشود ، پس نظام و ترتيب او متغيّر نشود .
« وَ لَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللَّهِ تَحْوِيلًا »
« 5 » يعنى كه قيّوميّت او را مبطلى نيست و فعل او را كسى باطل و متغيّر نگرداند . و آيتى كه بر دوام قيّوميّت گواهى ميدهد :
« خالِدِينَ فِيها ما دامَتِ السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ »
« 6 » . و ديگر آيت گفت
« وَ مِنْ آياتِهِ أَنْ تَقُومَ السَّماءُ وَ الْأَرْضُ »
« 7 » . و امر او دائمست و امر دائم متغيّر نشود . آيتى ديگر :
« إِنَّ اللَّهَ يُمْسِكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ . أَنْ تَزُولا »
« 8 » ، و اين گواهى مىدهد بر كمال قيّوميّتش و بزرگوارى قدس ، و اين از بهر تمامى قدرتش وسعت وجودش و سبق رحمتش .
« ما يُبَدَّلُ الْقَوْلُ لَدَيَّ »
« 9 » اشارتست با آن كه اقتضاى او مستحيلست كه متغيّر شود .
و همچنين
« لا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ »
« 10 » ، و اين اشارت مىكند بدان كه فعل اقتضاى او ثابت است .
هامش
( 1 ) سورهء 3 ( آل عمران ) آيهء 16
( 2 ) سورهء 3 ( آل عمران ) آيهء 16
( 3 ) سورهء 3 ( آل عمران ) آيهء 16
( 4 ) سورهء 33 ( الاحزاب ) آيهء 62
( 5 ) سورهء 35 ( فاطر ) آيهء 42
( 6 ) سورهء 11 ( هود ) آيهء 109
( 7 ) سورهء 30 ( الروم ) آيهء 24
( 8 ) سورهء 35 ( فاطر ) آيهء 39
( 9 ) سورهء 50 ( ق ) آيهء 28
( 10 ) سورهء 30 ( الروم ) آيهء 29