گوهر او از او پيدا شد . هرگز شنيدهاى كه نور سياه ابليس و ابو جهل از سر تا قدم با نور احمد چه مىگويد ؟ اين بيتها گوشدار :
اى نوش لبان چه زهر نابى بر من * وى رحمت ديگران عذابى بر من
دستم ندهى و دست تابى بر من * خورشيد جهانى و نتابى بر من
( 246 ) اى عزيز هر كارى كه با غيرى منسوب بينى بجز از خداى - تعالى - آن مجاز ميدان نه حقيقت ؛ فاعل حقيقى ، خدا را دان . آنجا كه گفت :
« قُلْ يَتَوَفَّاكُمْ مَلَكُ الْمَوْتِ »
اين ، مجاز مىدان ؛ حقيقتش آن باشد كه
« اللَّهُ يَتَوَفَّى الْأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِها »
. راه نمودن محمّد ، مجاز مىدان ؛ و گمراه كردن ابليس ، همچنين مجاز مىدان
« يُضِلُّ مَنْ يَشاءُ وَ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ »
حقيقت مىدان . گيرم كه خلق را اضلال ، ابليس كند ابليس را بدين صفت كه آفريد . مگر موسى از بهر اين گفت :
هامش
( 11 - 1 ) تا . . . شنيدهاىASاز شقاوت او كمال مصطفى پيدا شود بينىBكمال گوهر شقاوت او ازو پيدا شود هرگز شنيدهاىHتا . . . پيدا شود هرگز شنيدهاىPRU- -
( 1 ) و ابوAHPRSUو ضلالت ابوB- -
( 1 - 2 ) از . . . احمدABPRSUبا محمدH- -
( 3 ) لبانAHPRSUلباB- - چهHچوABPRSU- - زهر نابىBزهره نابىASزهر تابىHPRزهر يا بىU- - وىABHSUاىPR- -
( 4 ) ندهى وHنگرىARSبنگيرBنگيرىPندهىU- - تابىIيا بىA . . . U- -
( 5 ) اى . . . بينىAHSUهر . . . كنىBاى . . .
باشدPاى . . . كارى را . . . كنىR- -
( 6 ) آن مجاز . . . حقيقتPRآن مجازى . . . حقيقتASUآن مجازى . . . حقيقىBمجازى . . . حقيقىH- - دانABHPSUمىدانR- -
( 6 - 7 ) آنجا . . . دانHRاما آنجا . . . الموت الذى و كل بكم » اين مجازى بود و از راه بيرون ابليس همچنين ميدانBآنجا . . .
مجاز مىدانAPSU- - سورهء 32 ( السجدة ) آيهء 11 ك - -
( 7 - 8 ) سورهء 39 ( الزمر ) آيهء 32 ك - -
( 8 ) مجازRمجازىAHPSUنه مجازىB- -
( 8 - 9 ) و گمراه . . . دانRو گمراه . . . مجازى مىدانAHPSU - B- -
( 9 ) سورهء 16 ( النحل ) 94 ك - - مىدانAHSUدانBRشناسP- -
( 9 - 10 ) خلق . . . كندAHPRSهمه خلق . . . و گمراه كندBخلق را اضلال ابليسU- -
( 10 ) آفريدABPRSUآفريدهH- -
( 1 - 10 )A . . . U - M- -