يا محمّد : ترا بياموختيم آنچه ندانستى
« وَ عَلَّمَكَ ما لَمْ تَكُنْ تَعْلَمُ وَ كانَ فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكَ عَظِيماً »
. اى محمّد : تخلق كن باخلاق ما ، و از فضل و اخلاق ما كه به تو داده باشيم تو نيز جرعهيى بر بيچارگان ريز تا هر كه ترا بيند ، ما را ديده باشد ؛ و هر كه مطيع تو شود ، مطيع ما شده باشد .
« مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطاعَ اللَّهَ
وَ يُعَلِّمُكُمْ ما لَمْ تَكُونُوا تَعْلَمُونَ »
اين معنى باشد .
( 243 ) پس چون منّت آمد ، بعثت محمّد مؤمنان را ؛ پس كافران را از آن چه شود ؟
« سَواءٌ عَلَيْهِمْ أَ أَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لا يُؤْمِنُونَ »
. بو جهل و بو لهب از آيت
« وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ »
چه سود يافتند ؟ آن نديدهاى كه آفتاب راحت همه جهان باشد ، و رحمت جملهء عالميان آمد ؟ امّا اگر بر گلخن تابد ، بويهاى كريه از آن برآيد و پيدا شود ؛ و اگر بر گلشن تابد ، بويهاى خوش از آنجا برآيد و با ديد آيد . اين خلل نه از آفتاب آمد ، بلكه خلل و تفاوت از اصل
هامش
( 1 ) يا . . . ندانستىAHPRSUكه يا محمد آنچه ترا بياموختيم تو نيز ايشان را بياموزان تا بدانند كهBيا محمد ما ترا . . . ندانستىM- -
( 1 - 2 ) سورهء 4 ( النساء ) آيهء 113 م - -
( 2 ) كن باخلاقA . . . Uيعنى اخلاق كنB- -
( 2 - 3 ) و از . . . باشيمPRSUكه به تو داده باشيمAبهآنچه فضل و اخلاق كردم تراBو اين . . . اخلاق ما به تو . . . باشيمHM- -
( 3 ) نيزA . . . Uنيز از آن احوالB- - ريز . . . ما راAMPRSUريز تا هر كه تراBبرريزH- -
( 4 ) شود . . . شدهMRشود مطيع ماAPSUباشد مطيع ما شدهBباشد مطيع ماH- -
( 4 - 5 ) سورهء 2 ( البقرة ) آيهء 151 م - -
( 5 ) اينA . . . UهمينB- -
( 6 ) مؤمنان را پسAHPRSUبر مؤمنانBبر مؤمنان را پسM- -
( 7 ) شودA . . . UسودH- - سورهء 2 ( البقرة ) آيهء 6 م - -
( 8 ) از آيتAHPRSU - Bازو كهM- - سورهء 21 ( الانبياء ) آيهء 107 ك - - يافتندABHMRSديدندPU- -
( 9 ) جهانA . . . UجهانيانH- - رحمت جملهءHPUراحت همهAMSراحت جملهءBR- - آمدA . . . U - B- - تابدA . . . UبتابدH- -
( 10 ) كريهABPRSUناخوشHكريههM- - آنAMPRSUآنجاBH- - تابدA . . . UآيدB- -
( 11 ) بر . . . آمدM - ASپديد آيد اين خصايل نه . . . آمدBپديد آيد . . . آمدHدريد آيد نه از آفتاب بود اين خلل و تفاوتPUپديد آيد پس . . . آمدR- - بلكه خللBHMPRU - AS- -