« إِنْ هِيَ إِلَّا فِتْنَتُكَ تُضِلُّ بِها مَنْ تَشاءُ وَ تَهْدِي مَنْ تَشاءُ »
. دريغا گناه ، خود همه ازوست كسى را چه گناه باشد ؟ ! مگر اين بيتها نشنيدهاى ؟
همه رنج من از بلغاريانست * كه مادامم همى بايد كشيدن
گنه بلغاريان را نيز هم نيست * بگويم گر تو بتوانى شنيدن
خدايا اين بلا و فتنه از تست * و ليكن كس نمىيارد خجيدن
همىآرند تركان را ز بلغار * ز بهر پردهء مردم دريدن
لب و دندان آن تركان چون ماه * بدين خوبى نبايست آفريدن
كه از خوبى لب و دندان ايشان * بدندان لب همى بايد گزيدن
( 247 ) خلق را هدايت با حمد حوالت كنند ، و ضلالت با ابليس . پس چرا در حقّ ابو طالب عمّ او با او خطاب كنند كه
« إِنَّكَ لا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَ لكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ »
؟ اى عزيز هرچه در ملك و ملكوتست ، هر يكى مسخّر كارى معيّن است ؛ امّا آدمى مسخّر يك كار معيّن نيست بلكه مسخّر مختاريست : چنان كه
هامش
( 1 ) سورهء 7 ( الاعراف ) آيهء 155 ك - -
( 1 - 2 ) دريغا . . . بيتهاASاين احوالها خود همه از حق تعالى است« وَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ »بر همين معنى باشدBگناه . . . همه از او راست . . . بيتHدريغا . . . همه از او راست . . . بيتPRU- -
( 3 ) رنج منBRرنج ماAPSUجور منH- - ماداممA . . . UناكاممI- -
( 4 ) بتوانىABPRSUبتوانH- -
( 5 ) خدا . . . خجيدنABHPRSجهيدنI - U- -
( 6 ) همى . . . دريدنAPRS - BHU- - تركانIخلقانA . . . U- -
( 7 ) آن . . . نبايستASاين . . . چه بايستBHPRU- -
( 7 - 8 ) لب . . . گزيدنAPRS - BHU- -
( 9 ) خلق را هدايتABHPSUخلق هدايت راR- -
( 10 ) عم . . . كنندAHPRSUكه عم مصطفى است اين خطاب آمدB- -
( 10 - 11 ) سورهء 28 ( القصص ) آيهء 56 ك - -
( 11 ) اى . . . مسخرAPRSUهرچه . . . ملكوتست مسخر يكBاى . . . ملكوتست مسخرH- -
( 12 ) آدمى . . . مختاريستAHPRSUآدمى هيچ يك . . . مسخرى مختار استB- -
( 1 - 12 )A . . . U - M- -