بدين عالم و بدين اعمال و افعال باز بستند .
« يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ »
حاصل آمد بعد ما كه فرستادن انبيا جز مؤمنان را فايده ندهد كه مؤمن را جز عمل اهل سعادت در وجود نيايد ، و كافر را جز عمل اهل شقاوت در وجود نيايد . پس فرستادن پيغمبران بخلق مؤمنان را رحمت آمد ، كفّار را شقاوت پيدا گردانيد .
( 241 )
« لَقَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولًا مِنْ أَنْفُسِهِمْ »
. خدا منّت نهاد بر مؤمنان بفرستادن محمّد از نزد خود بديشان ؟ تا پيغامبر چه كند ؟
« يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِهِ »
احوال آخرت همه بيان كند ايشان را ، و شرح طاعات و معاصى به تمامى بكند ، و بيان حلال و حرام بكند : و يكى را واجب كند و يكى را مندوب گرداند « مبشّرين بالسعادة و منذرين بالشقاوة » ؛ و جايى ديگر گفت :
« وَ ما نُرْسِلُ الْمُرْسَلِينَ إِلَّا مُبَشِّرِينَ وَ مُنْذِرِينَ »
. امّا
« يُزَكِّيهِمْ »
آن باشد كه دلهاى عالميان از خبايث معصيت و رذايل صفات ذميمه پاك كند كه جملهء صفات ذميمه ، سبب راه شقاوت آخرت باشد .
« وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ »
آنست كه همه طاعات و اوصاف
هامش
( 1 - 2 ) سورهء 5 ( المائدة ) آيهء 67 م - -
( 2 ) حاصل آمدAHMRSگواهى مىدهدBPU- - مؤمنان را . . . كهA . . . Uمؤمن را . . . و ازB- -
( 3 ) نيايدA . . . UنيابدB- -
( 2 - 4 ) فرستادن . . . پسA . . . U - R- -
( 4 - 5 ) كفار را . . . گردانيدRو اهل كفر را شقاوتAHPSUكافران را شقاوت آمدBاهل كفر . . .
گردانيدM- -
( 6 ) سورهء 3 ( آل عمران ) آيهء 164 م - -
( 6 - 7 ) خدا . . . كندAHMRSمنت . . . بديشان فرستاد كه پيغامبر بگويندBخدا . . . چه گويد و چه كندPU- -
( 8 ) سورهء 3 ( آل عمران ) آيهء 164 م - -
( 8 - 9 ) ايشان را . . . بكندA . . . Uو ايشان را شرح . . . و معاصى و بيان . . . گذارد و بگويدB- -
( 10 ) گرداندBHPRUبكندAMS- -
( 10 - 11 ) سورهء 18 ( الكهف ) آيهء 56 ك - -
( 11 ) اماA . . . Uاى عزيزB- - سورهء 62 ( الجمعه ) آيهء 2 م - -
( 12 ) خبايثRUجنايتAHMSخباثتBخيانتP- -
( 12 - 13 ) صفات . . .
باشدBPRUراه . . . باشدASرا صفات . . . سبب شقاوت . . . باشدHشقاوت راه آخرت باشدM- - سورهء 62 ( الجمعه ) آيهء 2 م - - و الحكمةA . . . Uو الحكمة حكمتH- -