كردهاى ؟ اگر خواهى بدانى در نقطهء
« سُبْحانَ الَّذِي أَسْرى بِعَبْدِهِ لَيْلًا »
، عبوديّت خود درست كن تا اين خطاب با تو نيز باشد كه
« يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ارْجِعِي إِلى رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً فَادْخُلِي فِي عِبادِي وَ ادْخُلِي جَنَّتِي »
گفت : در دل بندگان من درآى تا در بهشت من توانى آمدن . آن بزرگ را بين كه ازو پرسيدند : « ما فعل اللّه بك » ؟ گفت : « أدخلنى ربّى جنّة القدس يخاطبنى بذاته و يكاشفنى بصفاته » گفت : مرا در بهشت قدس خود آورد ، گاهى مكاشفهء صفات مىكنم ، گاهى مخاطبهء ذات مىيابم .
« فِي عِيشَةٍ راضِيَةٍ فِي جَنَّةٍ عالِيَةٍ »
اين مقام باشد .
قُطُوفُها دانِيَةٌ »
رزق باشد در اين بهشت . آخر دانى كه جز از رزق معده رزقهاى ديگر هست : رزق قلبست و رزق روحست ؛ رزق قالب همه كس را دهند كه « هو الّذى يرزقكم السّماء و الأرض » ، امّا رزق جان و دل هر كسى را ندهند
« وَ مَنْ رَزَقْناهُ مِنَّا رِزْقاً حَسَناً »
.
( 189 ) دريغا هر چند كه بيشتر مىنويسم بيشتر مىآيد ، و افزونتر مىآيد ! امّا اى دوست از سعادت ، محبّت خيزد و از محبّت ، رؤيت خيزد . ندانم كه هرگز از محبّت هيچ علامت ديدهاى ؟ علامت محبّت آن باشد كه ذكر محبوب بسيار كند كه « من أحبّ شيئا أكثر ذكره » . دريغا
« وَ الَّذِينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِلَّهِ »
هامش
( 1 ) سورهء 70 ( الاسراء ) آيهء 1 ك - -
( 2 - 3 ) سورهء 89 ( الفجر ) آيهء 27 ك - -
( 4 ) درآىHRدارىABMPSU- - بينA . . . U - R- -
( 6 ) خود . . . مىكنمABMPSUخود در . . . مىكنمHخود . . . صفاتR- -
( 7 ) فىHMRاين فىABPSU- -
( 8 ) در اينAHMRSUدرBP- - ازA . . . U - H- -
( 9 ) قلبستA . . . Uقالب استM- -
( 9 - 10 ) سورهء 35 ( فاطر ) 3 ك - -
( 10 ) كسى راMكسىA . . . U- -
( 10 - 11 ) سورهء 16 ( النحل ) آيهء 75 ك - -
( 12 ) چند كه بيشترA . . . Uچندى كهM- - آيدBPUيابدASنمايدHبايدRM- -
( 13 ) رؤيت خيزدA . . . Uرؤيت پيدا آيدH- -
( 15 ) سورهء 2 ( البقرة ) آيهء 165 م - -