بيان اين شده است . هرگز اين سوگندها ترا روى نموده است كه
« وَ الطُّورِ ،
وَ التِّينِ
وَ اللَّيْلِ ،
وَ الضُّحى »
؟ اين همه بدان ماند كه مىگويد : بجمال تو ، و به روى زيباى تو . لعمرك بجان پاك تو ، و به قدّ و بالاى تو ؛ و چون گويد : و اللّيل ، بدان ماند كه گويد : بزلف عنبر بوى تو ، و به گيسوى چون هندوى تو .
( 176 ) دريغا كه اين همه را يك مقام خواهى دانستن ، عين جهل و محض ضلالت باشد ؛ اين مقامها بسيار است . تمامى عشق ، انشاءالله كه در تمهيد ديگر گفته شود كه عاشق را عشق هنوز حجاب راه باشد . و عشق حجاب است ميان عاشق و معشوق . البته عشق بايد كه عاشق را چنان بخورد ، و چنان فارع گرداند كه جز اين بيت حالت او نباشد :
چندان غم عشق ماهرويى خورديم * كو را به ميان اندهش گم كرديم
اكنون ز وصالش و فراقش فرديم * كو عشق و چه معشوق كرا پرورديم ؟
( 177 ) پس از عشق عالم محبّت پيش خواهد آمد ، و روى خود خواهد نمود
هامش
( 1 - 2 ) سورهء 95 ( التين ) 92 ( الليل ) 93 ( الضحى ) - -
( 3 ) بجان پاكA . . . Uبه خاك پاىR- -
( 4 ) گويد . . . بوىA . . . Uمىگويد . . . بارR- -
( 5 - 6 ) دريغا . . . باشدPUدريغا . . . دانستنAMSدريغا . . . همه را يكى خواهى . . . باشدBدريغا . . . مقام دانستن خطاست از آنكهHكه اين . . . مقام دانستن خطاست از آنكR- -
( 6 - 7 ) ديگر . . . كهA . . . Uدهم گفته شودH- -
( 7 ) راهA . . . UدادهR- -
( 9 ) جز اينBHRجزين اينAMPSU- -
( 10 ) رويىA . . . UرويانR- -
( 11 ) به ميان . . . گمAPSUبر جان خويش پنهانBبه ميان اندهان گمHMR- -
( 12 ) وصالشA . . . UوصالR- -
( 13 ) كراAHPSUو كه مىBو كراMR- -
( 10 - 13 ) خورديم ، كرديم ، فرديم ، پرورديمABHMSUخوردم ، كردم ، فردم ، پروردمPR- -
( 14 ) پيش . . . آمدA . . . Uخواهد آمدنH- -