قابل ذكر است كه در ديباچهء نسخهء
P
اصلا نام مؤلف نيامده است و عبارت ديباچه با نسخهء
T
كلا متفاوت است . ( ر . ك : ضميمهء
I
دانشمندان معاصر ايرانى كه نسخههاى ارشاد را در چين ديدهاند ، به استناد نسخههاى آنجا ، نام مؤلف را به چندگونه آوردهاند :
- « خواجه امام زاهد اصيل خطيب ابو محمّد عبد اللّه بن محمّد القلانسى النسفى . » « 1 »
- « ابو محمّد عبد اللّه بن محمّد قلانسى . » « 2 »
- « ابو محمّد عبد اللّه بن محمّد قلانسى نسفى ( نخشبى ) . » « 3 »
- « خواجه امام خطيب ابو محمّد عبد اللّه قلانسى نسفى . » « 4 »
- « خواجه امام خطيب ابو محمّد عبد اللّه بن محمّد قلانسى نسفى . » « 5 »
نجم الدين نسفى در القند فى ذكر علماء سمرقند ترجمهاى دارد از « الشيخ الامام ابو محمّد عبد اللّه بن محمّد بن محمّد بن نصر القلّاسى » و دربارهء او مىگويد كه در سمرقند
هامش
- « همىگويد خواجه فقيه زاهد ابو نصر . . . الخانقاهى رحمة اللّه عليه » ( گزيده ، ص 1 ) .
- « خواجه فقيه زاهد ابو نصر گويد . . . » ( همانجا ، ص 3 ) .
در عبارات مذكور ، شواهد القاب الفقيه الزاهد ، العالم العامل ، خواجه ، خواجه امام ، خواجه فقيه زاهد و دعاى « رحمة اللّه عليه » از افزودههاى امالىنويسان يا كاتبان نسخه است .
( 1 ) . محمد جواد شريعت ، « كتابخانهء مسجد دونشى در شهر پكن » ، راهنماى كتاب ، تهران ، سال 20 ، شمارههاى 8 - 10 ، آبان - دى 1356 ش ، ص 588 . آقاى غلامرضا ستوده نيز نسخهء مسجد دونشى را ديده و نام مؤلف را « خواجه امام زاهد اصيل خطيب ابو محمد عبد الله بن القلانسى النسفى » گزارش كرده است . نك : « چند نسخهء خطّى فارسى در چين » در راهنماى كتاب ، تهران ، سال 21 ، شمارهء 8 - 12 ( 1357 ش ) ، ص 667 .
( 2 ) . ايرج افشار ، « دو كتاب ناديده در چين » ، آينده ، تهران ، سال 7 ، ( فروردين و ارديبهشت 1360 ش ) ، شمارهء 1 و 2 ، ص 91 - 95 ؛ همو « جنگ چينى يا سفينهء ايلانى ( پوسى ) » ، آينده ، تهران ، سال 8 ( 1361 ش ) ، ص 484 با اضافت نسفى ، 488 بدون اضافت نسفى .
( 3 ) . محمد تقى دانشپژوه ، نسخههاى خطى ، نشريهء كتابخانهء مركزى دانشگاه تهران ، تهران ، 1362 ش ، دفتر 11 - 12 ، ص 1016 - 1017 .
( 4 ، 5 ). , VI . lLoV , 4991 , nodnoL , stpircsunaM cimalsI fo yevruS dlroW ni " ANIHC " , raythkaB rafazuM 501 , 78 , 38 , 18 . pp( 5 ) . القند فى ذكر علماء سمرقند ، ص 351 .