زندگانى آخرت ذخيره كند چون زندگانى آخرت مر كافران را به عقوبت بود عيش و تنعّم دنياى گذشته چه سود كند ، - * چنانچه مىفرمايد : « 1 »
« إِنْ مَتَّعْناهُمْ سِنِينَ ثُمَّ جاءَهُمْ ما كانُوا يُوعَدُونَ [ b 94 ] ما أَغْنى عَنْهُمْ ما كانُوا يُمَتَّعُونَ »
[ الشعراء / 205 - 207 ] . مولى عزّ و جلّ مىفرمايد حضرت محمّد را - عليه السّلام - « 2 » كه تو چه مىبينى اگر اين كافران را سالها در دنيا زندگانى « 3 » دهيم چون روز قيامت « 4 » مر ايشان را عقوبت كنيم « 5 » چه سود دارد ايشان را برخوردارى « 6 » گذشتهء دنيا . و حقّ « 7 » تعالى مؤمنان را به مراد زيستن در « 8 » آن جهان وعده كرد . « 9 » قوله عزّ و جلّ :
« وَ لَكُمْ فِيها ما تَشْتَهِي أَنْفُسُكُمْ »
[ حم السّجدة / 31 ] . خبر داد كه شما مؤمنانايد در بهشت ، هرچه تنهاى شما آرزو كند شما راست . « 10 » آنگاه تفاوت « 11 » حال مؤمن و كافر پيدا كرد ، چنانكه « 12 »
« أَ فَمَنْ وَعَدْناهُ وَعْداً حَسَناً فَهُوَ لاقِيهِ كَمَنْ مَتَّعْناهُ مَتاعَ الْحَياةِ الدُّنْيا ثُمَّ هُوَ يَوْمَ الْقِيامَةِ مِنَ الْمُحْضَرِينَ »
[ القصص / 61 ] . مولى عزّ و جلّ خبر داد كه هر « 13 » كس كه ورا « 14 » وعدههاى نيكو كرديم « 15 » به او رسد يعنى مؤمن ، هرگز « 16 » چون آنكس نبود « 17 » كه ورا « 18 » در زندگانى دنيا برخوردارى دهيم « 19 » و روز قيامت وى « 20 » را عذاب كنيم « 21 » يعنى كافر ؛ « 22 » پس معلوم شد كه « 23 » مولى عزّ و جلّ « 24 » مؤمن را « 25 » به هيچ مراد دنيايى نرساند و ليكن به وعدههاى بهشت برساند . « 26 » و كافر با مؤمن هرگز برابر نباشد « 27 » با آنكه مولى عزّ و جلّ « 28 » بعضى مؤمنان را در دنيا [
a
95 ] به بعضى مرادها برساند و بعضى كافران باشند « 29 » كه « 30 » به مرادها نرسند ، با اينهمه در دوزخ بايد رفتن ايشان را . همچنين به حقّ
هامش
( 1 ) . چنانكه مولى عزّ و جلّ مىفرمايد مر رسول صلّى اللّه عليه و سلّم را قوله تعالى عزّ و جلّ : أ فرأيت + .
( 2 ) . مر رسول را صلى اللّه عليه و سلّم .
( 3 ) . برخوردارى دهم .
( 4 ) . + شود .
( 5 ) . كنم .
( 6 ) . مر ايشان را از آن برخوردارىهاى .
( 7 ) . مولى تعالى + مر .
( 8 ) . به .
( 9 ) . كرده است + چنانكه مىفرمايد قوله تعالى و تقدّس و تعظّم .
( 10 ) . مر شما راست مؤمنان در بهشت ، هرچه تنهاى شما را آرزو كند .
( 11 ) . + ميان .
( 12 ) . مىفرمايد قولى تعالى .
( 13 ) . آن .
( 14 ) . وى .
( 15 ) . كردهام + آن به وى .
( 16 ) . هركه .
( 17 ) . بود .
( 18 ) . وى .
( 19 ) . دهم .
( 20 ) . او .
( 21 ) . عقوبت كنم .
( 22 ) . + را .
( 23 ) . آنگاه .
( 24 ) . تعالى .
( 25 ) . + در دنيا .
( 26 ) . + و كافران را در دنيا به همه مرادها برساند در دنيا [ كذا ] و ليكن به نامراديهاى ابدى گرفتار كند .
( 27 ) . پس هرگز حال مؤمن با حال كافر برابر نبود .
( 28 ) . تعالى .
( 29 ) . بوند .
( 30 ) . + در دنيا .