نيكوئى كردن بود بجاى * كسى كى بدان نيكوئى محتاج بود آنك وى را از غير احسان بايد وى چكونه احسان تواند كرد پس ملك * و ملك مر خداوند راست جلّ جلاله كى از غير بىنيازست * و همه عالمين و كونين به دو نيازمند و چون دوستان حقّ اين معنى بدانستند اندر انعام و احسان منعم و محسن ديدند دلهايشان به كلّيّت اسير دوستى وى شد از غير وى اعراض كردند و و اللّه اعلم
ابو الحسن على بن سهل ازهر اصفهانى [ ابو الحسن على بن محمّد الاصفهانى ]
و منهم شاهد محقّقان و دليل مريدان ابو الحسن على بن محمّد الاصفهانى رض و نيز على بن سهل * كويند وى از كبار مشايخ بود جنيد را به دو مكاتبت لطيفست و عمرو بن عثمان به زيارت وى باصفهان شد و وى صاحب ابو تراب بود و رفيق جنيد مخصوصست وى بطريق ستوده اندر تصوّف برضا و رياضت و محفوظ از فتن و آفت و زبانى نيكو اندر حقايق و معاملت و بيانى لطيف اندر دقايق و اشارت از وى مىآيد كه كفت الحضور افضل من اليقين لانّ الحضور وطنات و اليقين خطرات حضور بحقّ فاضلتر از يقين * از حقّ از انك * حضور اندر دل متوطّن باشد * و غفلت بران روا نباشد و يقين خاطرى بود كه كاه بيايد و كاه بشود پس حاضران اندر پيشكاه باشند و موقنان بر دركاه و اندر غيبت و حضور بابى مفرد بياريم اندرين كتاب وى كفت رح من وقت آدم الى قيام الساعة الناس يقولون القلب القلب و انا احبّ ان ارى رجلا يصف ايش القلب او كيف القلب فلا ارى از وقت آدم عم باز مردمان مىكويند دلدل و من دوست مىدارم كه مردى بينم كه مرا بكويد كه دل چيست و يا چكونست و نمىبينم و عوامّ