صفت حقّست جلّ و علا و فعل وى با بندكانش از آنچ اندر وفا با دوستان خلاف نكند هرچند كه ايشان در وفاى خود خلاف كنند وى جلّ جلاله بجاى ايشان لطف زيادت كند و علامت وفاء وى آنست كى در ازل بىفعل بنده مر ورا بخواند و امروز * بعلّت معصيت وى را نراند و مدح بىجود جز وى نكند كه وى جلّ جلاله محتاج فعل بنده نيست و بنده را بر اندكى از كردار ثنا كويد * له الحمد فى الآخرة و الاولى و عطاى بىسؤال جز وى * نتواند داد از آنچ كريمست حال هريك بداند و مقصود هريك بىسؤال وى حاصل كند پس چون خداى عزّ و جلّ بنده را كرامتى كند و وى را بزرك كرداند و بقرب خود مخصوص * كند و با وى اين هر سه بكند و وى بجهد به مقدار امكان معاملت خود با خلق همين كرداند آنكاه ورا نام فتوّت دهند و اندر زمرهء فتيان نامش * ثبت كردانند و اين هر سه صفت ابراهيم پيغمبر بود عم بر حقيقت و به جايكاه اين را بياريم انشاءالله عزّ و جلّ
ابو عبد الرحمن حاتم بن عنوان اصم [ ابو عبد الرحمن حاتم بن عنوان الاصمّ ]
و منهم زين عباد و جمال اوتاد ابو عبد الرحمن حاتم بن عنوان الاصمّ رض از محتشمان بلخ بود و از قدماء مشايخ خراسان مريد شقيق بود و استاد احمد خضرويه رح و اندر جملهء احوال خود از ابتدا تا انتها يك قدم بىصدق ننهاد تا جنيد كفت صدّيق زماننا حاتم الاصمّ * وى را كلام عاليست اندر دقايق رؤيت آفات نفس و رعونات طبع * و تصانيف مشهور اندر علم معاملات ، از وى مىآيد كه كفت * الشهوات ثلث شهوة فى الاكل و شهوة فى الكلام و شهوة فى النظر فاحفظ الاكل فى الثقة و اللسان