قناعت ابو سليمان داود بن نصير الطائى رض از كبراء مشايخ و سادات اهل تصوّف بود و اندر زمانهء خود بىنظير شاكرد * امام اعظم ابى حنيفه بود رض و از اقران فضيل و ابراهيم ادهم و غير ايشان بود و اندرين طريقت مريد حبيب راعى رض اندر جملهء علوم حظّى وافر داشت و به درجهء اعلى بود و اندر فقه فقيه الفقهاء بود عزلت اختيار كرد و از طريق رياست * و دنيا اعراض كرد و طريق زهد و تقوى بر دست كرفت و وى را مناقب بسيارست و فضائل مذكور كى بمعاملات عالم بود و اندر حقايق كامل از وى مىآيد كه كفت مر مريدى را از مريدان خود ان اردت السلامة سلّم على الدنيا و ان اردت الكرامة كبّر على الآخرة اى پسر اكر سلامت خواهى دنيا را وداع غيبت كن و اكر كرامت خواهى بر آخرت تكبير كن يعنى اين هر دو محلّ حجابند و همه فراغتها اندرين دو چيز بستست هركه خواهد كه بتن فارغ شود كو از دنيا اعراض كن و هركه خواهد كى بدل فارغ شود كو ارادت عقبى از دل بپرداز و اندر حكايت مشهورست كى پيوسته وى اختلاط با محمّد بن الحسن داشتى و ابو يوسف را به نزديك خود نكذاشتى * از وى بپرسيدند كى اين هر دو اندر علم بزركند چرا يكى را عزيز دارى و يكى را پيش خود نكذارى كفت از آنچ محمّد بن الحسن از سر * دنيا و نعمت بسيار بعلم آمدهست و علم سبب عزّ دين و ذلّ دنياى ويست و ابو يوسف از سر * ذلّ و درويشى بعلم آمدهست و علم را سبب * جاه و جمال و عزّ خود كردانيده پس محمّد نه چون وى باشد و از معروف كرخى رح روايت كنند كى هيچكس نديدم كه دنيا را اندر چشم وى خطر كمتر از * ان بود كه داود طائى را كى همه دنيا را و اهل
كشف المحجوب ( فارسى ) — صفحة 136
مساهمون: علي الجلابي الهجويري الغزنوي
ص١٣٦