و مريد خال خود بود على بن خشرم بعلم اصول و فروع عالم بود و ابتداء وى آن بود كى روزى مست * مىآمد اندر ميان راه كاغذپارهء يافت مر آن را بتعظيم بركرفت بر ان نوشته ديد كه بسم اللّه الرحمن الرحيم آن را معطّر كرد و به جائى پاك بنهاد آن شب مر خداوند تعالى را بخواب ديد كه وى را كفت يا بشر طيّبت اسمى فبعزّتى لاطيّبنّ اسمك فى الدنيا و الآخرة نام مرا خوشبوى كردانيدى به عزّت من كى نام ترا خوشبوى كردانم اندر دنيا و آخرت تا كس نام تو بشنود الّا كه راحتى بجان وى آيد آنكاه توبه كرد و طريق زهد بر دست كرفت و از شدّت غلبه اندر مشاهدت حقّ تعالى هيچچيز اندر پاى نكرد از وى علّت آن بپرسيدند كفت زمين بساط ويست و من روا ندارم كه بساط وى سپرم و ميان پاى من و زمين واسطهء باشد و اين از غرايب معاملت ويست كه اندر جمع همّت وى بحقّ پاىافزار حجاب وى آمد ، و از وى مىآيد كه كفت من اراد ان يكون عزيزا فى الدنيا شريفا فى الآخرة فليجتنب ثلاثا لا يسأل احدا حاجة و لا يذكر احدا بسوء و لا يجب احدا الى طعامه هركه خواهد كه اندر دنيا عزيز باشد و اندر آخرت شريف كو از سه چيز پرهيز از مخلوقات حاجت مخواه و كس را بد مكوى و به مهمانى كس مرو امّا هركه به خداوند تعالى راه داند از خلق حاجت نخواهد كى حاجت بخلق دليل بىمعرفتى بود كى اكر بقاضى الحاجات عالمستى از چون خويشتنى حاجت نخواهدى استعانة المخلوق الى المخلوق كاستعانة المسجون الى المسجون و امّا هركه كسى را بد كويد آن تصرّفست كى اندر حكم خداى تعالى مىكند از آنچ
كشف المحجوب ( فارسى ) — صفحة 131
مساهمون: علي الجلابي الهجويري الغزنوي
ص١٣١