ص 198
س 8 : ق : ماننده است مگر وى س 14 : ق : « منصور » ندارد س 22 : ق :
امير المؤمنين يدعوك س 25 : ق : پيش وى به زانو افتاد
ص 200
س 4 : ق : به بهشت اندر نيايم س 11 : ق : پس از « نان خورى » عنوانى فرعى است در ق : و اما حسين بن على س 17 : ق : و مناقبهاى آن كس كه تواند گفت كه . . .
ص 201
س 14 : ق : نماز بامدادين كرده بود س 17 : ق : به جاى « بيرون از اين » ، جزين هيچچيز
ص 202
س 4 : ق اسب او را همين سخن بانگ كرد س 6 : ق : گوى گريبان وى همين بانگ كرد
ص 203
س 1 : ق : كالهء مردمان س 3 : ق : گفتند با ما نيست زانسوتر درختى است و لب آبى است و زير آن درخت . . . س 7 : ق : نماز همىكرد با خشوع ، بباشيد تا نماز سپرى كرد س 15 : ق : مردى است خداى ترس س 25 : ق : مرا سوگند است من ترا بحل نكنم تا تو مرا مال ندهى س 27 : ق : تا من ترا بحل كنم
ص 204
س 1 : ق : تا باز ترا بحل كنم س 9 : ق : اندر گذرانند س 21 : ق : باز كى نگرد ؟
ص 206
س 5 : ق : و به اخبارها آمده است س 11 : ق : منقاد نگردد حق را س 27 :
ق : به پر سايه كردند ، همچنان چون
ص 208
س 20 : ق : عرب اشتر همىتاختند
ص 209
س 17 : ق : سر شانه همىكرد س 18 : ق : موى بپوشد ، سرى گفت تو سر شانه كن كه وى مست است س 29 : ق : به هيچچيز
ص 210
س 7 : ق : فريشته
ص 212
س 20 : ق : سه بار پيشه به جاى مانديم س 21 : ق : اين بار پيشه ما را به جاى ماند