ص 133
س 19 : ق : سيصد و نه سال
ص 134
س 8 : ق : اندر خزينه
ص 136
س 22 : ق : يعنى نپايد
ص 140
س 24 : ق : ايشان روا كردند
ص 142
س 3 : ق : ضعيفان س 5 : ق : بزرگى همت س 9 : ق : به چشم وى هيچچيز نسنجيدى س 11 : ق : چون خرد عطا پيش آمدى بپذيرفتى
ص 144
س 3 : ق : به جاى ماند و اندر وى س 9 : ق : دنيا طلب كند س 14 : ق : از ايشان فايته نگردد
ص 146
س 1 : ق : چون مرغى است اندر قفس بازداشته س 3 : ق : از زندان چگونه رهد س 26 : ق : دو دست خاسته است و بيش صبر نماندست . وى دوستان را بيش از اين به آرزو ندارد .
ص 152
س 1 : ق : مامك و بابك و لطف حق س 18 : ق : از من سلام كن
ص 155
س 6 : ق : « المزين » ندارد س 21 : ق : نورى نام كردند
ص 156
س 8 : ق : به بهشت اندر شوند س 25 : ق : اندر پاى وى خاره افتاد س 28 :
ق : از نماز بازخواست ماند
ص 157
س 5 : ق : كلام خداى عز و جلّ بخواند چون گونه بر من بگردد س 11 : ق : چون نخواستى بستدى س 14 : ق : بدان قوىتر نبودى س 15 : ق : ديگر را نيز افسون نكنند
ص 158
س 8 : ق : وثيقت بيشتر س 19 : ق : ناصابر بودن س 24 : ق : « و ديگر معنى آن است كه » ندارد س 26 : ق : گريختن است از رب گريزنده را و با رب منازعتكننده را و رب نابيننده را با رب چه كار است .