ص 135 ، س 6 : الفقر أزين على . . .
بينوايى زيباتر است بر مؤمن از لگام زيبا بر گردن اسب .
ص 136 ، س 2 : إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ . . .
من بندهء خدايم كه مرا كتاب داد و پيامبر ساخت .
ص 136 ، س 4 : اشهد ان . . .
گواهى مىدهم كه محمد بندهء وى و فرستادهء او است .
ص 136 ، س 5 : اختاران . . .
گزيدم كه بندهاى پيامبر باشم .
يك روز گرسنه باشم ، و يك روز سير گردم . چون سير شوم سپاس گويم ، و چون گرسنه مانم شكيبايى كنم .
ص 136 ، س 15 : خَلَقَ لَكُمْ ما . . .
آفريد براى شما همهء آنچه در آسمانها و زمين است .
ص 136 ، س 25 : كان رسول الله . . .
پيامبر از شام براى فردا نگه نمىداشت و نه ناهار را براى شام !
ص 136 ، س 27 : ما هذا يا بلال
اين چيست اى بلال ؟ گفت : آن را نگه داشتم براى شام تو . گفت :
نترسيدى اى بلال كه آن را بخارى باشد در آتش دوزخ ؟ هزينه كن اى بلال ، از خداى عرش مترس كه ترا بينوا دارد .
ص 136 ، س 29 : و يؤثرون على . . .
ديگران را بر خود برترى دهند اگرچه خود در سختى باشند .
ص 138 ، س 4 : يا رسول الله تصدقت . . .
اى پيامبر خدا ، نيمى از مال خود به صدقه دادم ؛ و نيمى براى عيال خود گذاشتم ؛ و مرا نزد خدا پاداش است .
ص 138 ، س 6 : يا رسول الله تصدقت . . .
اى پيامبر خدا ، همه مال خود را صدقه دادم ، و خدا را نزد من افزون است .
ص 138 ، س 7 : ما بين صدقتيكما . . .
تفاوت ميان صدقههاى شما ، همچون تفاوت ميان سخنان شما است .
شرح التعرف لمذهب التصوف ( فارسى ) — صفحة 1846
مساهمون: محمد روشن
ص١٨٤٦