ص 1747 ، س 19 : عن المرء لا . . .
احوال كس را مپرس ! احوال يار و همراه او را بپرس ! همراه پيرو همگام خود است .
ص 1747 ، س 26 : كان ابو المغيث . . .
ابو المغيث [ حلاج ] تكيه نمىداد و بر پهلو نمىخفت ، و همه شب را بيدار بود . هرگاه چشم او پرخواب مىشد ، مىنشست و دو گونهء خويشتن بر دو زانو مىنهاد و چرت مىزد . به او گفتند : با جان خود مدارا كن .
گفت : به خدا تاكنون او با من مدارا نكرده است كه خشنود شوم . نشنيدى كه پيامبر گفت : پربلاترين مردم انبيا باشند ، سپس صديقان ، سپس هرچه بهتر !
ص 1748 ، س 12 : تنام عيناى . . .
دو چشمانم بخسبد ولى دلم نخوابد .
ص 1748 ، س 13 :
قُمِ اللَّيْلَ . . .
شب را جز اندكى بيدار باش .
ص 1748 ، س 14 : و من الليل . . .
در شب ، پرستشهاى مستحب [ نافله ] را انجام ده .
ص 1748 ، س 18 : سُبْحانَ الَّذِي . . .
منزه باد آن خدا كه بندهء خود را شبانه ببرد .
ص 1748 ، س 20 :
وَ بِالْأَسْحارِ هُمْ . . .
سحرگاهان استغفار كنند .
ص 1749 ، س 11 : من تشبه بقوم . . .
هركس با گروهى همانندى نمايد از ايشان خواهد بود .
ص 1749 ، س 14 :
قُلْ إِنْ كُنْتُمْ . . .
بگو : اگر خدا را دوست مىداريد ، از من پيروى كنيد ، خدا دوستتان خواهد داشت .
ص 1749 ، س 21 : الدنيا سجن . . .
دنيا زندان مؤمن است ؛ گور باغچهء او است ؛ و بهشت جايگاه هميشگى او ؛ و دنيا بهشت كافر است ، و گور لحد او است ، و دوزخ مأواى دائمى او .