ص 1351 ، س 19 :
مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ . . .
هركس پيرو رسول باشد پيرو خدا است .
ص 1352 ، س 29 :
قَدْ نَرى تَقَلُّبَ . . .
چون دگرگونى روى ترا در آسمان مىبينيم ترا به سوى قبلتى مىگردانيم كه خرسند شوى .
ص 1353 ، س 13 : ارفع رأسك . . .
سربلند دار و بخواه تا به تو داده شود ؛ شفاعت كن تا شفاعت تو كنند .
ص 1354 ، س 9 :
وَ قَرَّبْناهُ نَجِيًّا . . .
او را براى گفتگو به نزديك آورديم . . . خدا با موسى سخن گفت .
ص 1354 ، س 12 :
أَرِنِي أَنْظُرْ . . .
بگذار به تو بنگرم .
ص 1355 ، س 17 : جبلت القلوب . . .
دلها چنان ساخته شده است كه از نيكوىكننده به دو خشنود شود . و به بدكردار به او كين ورزد .
ص 1357 ، س 11 : كنا نتراءى الله . . .
ما خدا را در آنجا ( در حال طواف ) مىديديم .
ص 1357 ، س 22 : اشد الناس بلاء . . .
گرفتارترين مردم انبيا و سپس اولياء و سپس هرچه والاتراند باشند .
ص 1358 ، س 2 : انت اجل من . . .
تو والاترين كسى كه به خلق مشغول شوى .
ص 1358 ، س 6 :
تَوَلَّى عَنْهُمْ وَ . . .
از ايشان ( فرزندانش ) روى بگردانيد و گفت : واى بر من از حال يوسف .
ص 1359 ، س 10 :
وَ أَنَّ إِلى رَبِّكَ . . .
پايان به سوى خدا است .
ص 1359 ، س 18 : فقال انا ليلى . . .
گفت : من ليلىام ، و ليلى من است .