ص 1314 ، س 9 : رضى الله عنهم . . .
خدا از ايشان راضى و ايشان از او خشنودند .
ص 1314 ، س 19 : رضوان الله . . .
رضوان خدا بزرگتر است .
ص 1314 ، س 29 : هل رضيت عنى . . .
بندهء من ! من از تو راضى هستم آيا تو از من خشنودى ؟
ص 1316 ، س 11 : فهو قول الفريقين . . .
اين گفتهء هر دو گروه موحدان است بهشتى و جهنمى .
ص 1318 ، س 9 : فما يدعى . . .
پرخورى كار ناقهء ( شتر ) زبون است . جز شتر زبون پرخورى نخواهد .
ص 1321 ، س 13 : هذا يوم لا . . .
اين روزى است در آن سخن نگويند و اجازت پوزش خواهى داده نشود .
ص 1323 ، س 13 : أَنَّ إِلى رَبِّكَ . . .
پايان به سوى خدا است .
ص 1328 ، س 7 : من يعش عن . . .
كسى كه از ياد خدا برود ، شيطانى را بر او برمىانگيزيم كه همنشين او شود .
ص 1328 ، س 17 : إِلَّا مَنْ تابَ .
مگر كسى كه توبه كند .
ص 1328 ، س 25 : لا تقولن لشىء . . .
به چيزى مگو كه آن را فردا انجام خواهم داد ، مگر با ان شاء الله .
ص 1329 ، س 20 : لى مع الله . . .
اوقاتى را با خدا هستم كه نه ملكى مقرب و نه نبى مرسل در آن باشد .
ص 1331 ، س 1 : اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ . . .
نعمت مرا به ياد آريد . . . سنت مرا بپذيريد ! به ياد من باشيد تا به ياد شما باشم ، يعنى مرا در ياد خود نگاه داريد تا شما را نگهبان باشم ، و شما -
شرح التعرف لمذهب التصوف ( فارسى ) — صفحة 2056
مساهمون: محمد روشن
ص٢٠٥٦