ص 1291 ، س 9 : يا داود عرف . . .
اى داود ، چون آدم دانست كه همه چيز از من است او را شاكر نهادم .
ص 1291 ، س 29 :
إِنَّكَ لا تَهْدِي . . .
تو هركس را خواهى نتوانى هدايت كنى .
ص 1291 ، س 29 : لَيْسَ لَكَ . . .
تو هيچكاره هستى .
ص 1292 ، س 1 : قُلْ لا أَمْلِكُ . . .
بگو : بر سود و زيان خود توانا نيستم .
ص 1292 ، س 28 : قليل منك يحيينى . . .
اندكى از تو مرا زنده مىكند ولى اندك تو را اندك نگويند .
ص 1293 ، س 24 : وَ إِنْ تَعُدُّوا . . .
اگر نعمتهاى خدا را بشمريد به شمار نتوانيد آورد .
ص 1294 ، س 1 : كل ما لا نهاية له فنهايته . . .
هرچه بىنهايت باشد ، نهايتش در آغاز است .
ص 1296 ، س 3 : فاشكر نفسك . . .
از جانب من خود را سپاس گو !
ص 1297 ، س 4 :
وَ عَلَى اللَّهِ فَتَوَكَّلُوا . . .
بر خدا توكل كنيد ، اگر مؤمن هستيد .
ص 1297 ، س 5 : عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ . . .
مؤمنان بر خدا توكل دارند .
ص 1297 ، س 7 : وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى . . .
هركس بر خدا توكل كند ، او را بسنده بود .
ص 1297 ، س 12 : إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ . . .
خدا توكلگران را دوست مىدارد . هركس را خدا دوست دارد در اين و آن جهان خوشبخت است و هر نيكى را مىيابد و از هر شر رها مىشود .
ص 1298 ، س 4 : لو توكلتم على . . .
اگر چنان كه شايسته است بر خدا توكل كنيد به شما آنسان روزى -