مىدهد كه به پرندگان دهد . گرسنه مىروند و سير باز مىگردند .
ص 1298 ، س 10 : وَ تَوَكَّلْ عَلَى . . .
بر كسى توكل كن كه زنده است و نمىميرد .
ص 1299 ، س 3 : اللهم اكلانى . . .
خدايا ، مرا مانند نوزاد انگل ساز !
ص 1301 ، س 1 :
وَ حَرَّمْنا عَلَيْهِ . . .
همه پستانها بر او حرام كرديم .
ص 1301 ، س 28 : قال ابو سعيد . . .
ابو سعيد خراز گفت : كفايت بزرگ خاندان اهل كشور را بسنده است پس ايشان با توكل بر او بىنيازند . چقدر زشت است درخواست براى اهل صفا .
ص 1311 ، س 14 : وَ إِنْ يَمْسَسْكَ اللَّهُ . . .
اگر خدايت صدمهاى فرستد ، كسى آن را باز نگرداند ، و هرگاه نيكى برايت خواهد كسى جلوگير آن نباشد .
ص 1311 ، س 16 : اعلم ان ما . . .
بدان ، آنچه برسد ترا خطا نمىتوانست رفت و آنچه به خطا رفت نمىتوانست به تو برسد .
ص 1312 ، س 9 : فان وجود الحق . . .
هستى خداوند بزرگترين نعمت و بهترين خوشى است ، كه از آن برتر خوشى و نعمت نباشد .
ص 1312 ، س 15 : أَنِّي مَسَّنِيَ . . .
مرا زيان رسيده است .
ص 1312 ، س 19 :
وَجَدْناهُ صابِراً .
او را شكيبا يافتم .
ص 1312 ، س 20 : و انت اقهر . . .
تو زورگوترين زورگويان هستى .
ص 1313 ، س 4 : و القدر خيره . . .
خوب و بد قدر از خدا است .