ص 1272 ، س 5 :
فَلا يَأْمَنُ مَكْرَ . . .
كسى خود را از مكر خدا در امان نمىشمرد مگر گمراهان .
ص 1273 ، س 3 : من مقت نفسه . . .
كسى كه در راه خدا به خود فشار آورد ، خدايش از عذاب در امان دارد .
ص 1273 ، س 5 : من خالف . . .
هركس از ترس خدا با نفس مخالفت ورزد خدايش در امان دارد .
ص 1273 ، س 8 :
وَ مَنْ يَعْشُ عَنْ . . .
هركس از ياد خدا برود شيطانى را بر او مىانگيزيم تا همنشين او شود .
ص 1273 ، س 11 :
إِنَّا أَعْتَدْنا لِلظَّالِمِينَ . . .
ما براى ظالمان آتشى افروختهايم كه زبانهاش ايشان را در بر گيرد . [ نارا احاط بهم سرادقها ]
ص 1277 ، س 7 :
ما زاغَ الْبَصَرُ . . .
چشم گمراه نشد و سركشى نكرد .
ص 1277 ، س 8 :
وَ لا تَمُدَّنَّ . . .
چشمچرانى مكن !
ص 1277 ، س 10 : لو كان كلك به كلى . . .
اگر همهات به همهء من مشغول بود ، به ديگران نپردازى .
ص 1277 ، س 26 : قال سهل ما . . .
سهل در معنى ما استطعتم گويد : هرچه توان داريد نياز به دو را اظهار كنيد .
ص 1278 ، س 4 :
مَسَّنا وَ أَهْلَنَا . . .
ما و خانواده را زيان رسيده است ، يعنى گرسنگى و سختى .
ص 1278 ، س 21 :
وَ لا تَدْعُ مِنْ . . .
در برابر خدا چيزى را كه بىسود و زيان است مخوان !
ص 1278 ، س 22 :
فَإِنْ فَعَلْتَ . . .
اگر كردى ستمكار هستى !