ص 915 ، س 1 : و بالله العون . . .
يارى و توفيق از خدا است و نگهدارى از گناه و استوارى به اوست . پايان جلد يكم . و به دنبال آن جلد دوم ، اگر خدا بخواهد . گفتار ايشان دربارهء لغزشهايى كه به پيامبران نسبت داده شده است . و سپاس خداى كه پروردگار جهانيان است ، و فرجام از آن پرهيزگاران است ؛ و درود بر پيامبرش كه بهترين آفريدگان اوست يعنى محمد و خاندان پاك او . فارغ شد از نگارش آن ، بندهء گناهكار نيازمند به مهر خداوند و آمرزش او : محمد بن على بن ماد بن ملكان ساوى ؛ به روز آدينه ششم ماه ذىقعدهء سال 567 . بيامرزاد خدا او را و پدر و مادرش را و همهء مسلمانان را و همهء كسانى كه بگويند : آمين اى پروردگار جهانيان .
شرح التعرف لمذهب التصوف ( فارسى ) — صفحة 1986
مساهمون: محمد روشن
ص١٩٨٦