الباب الحادى و الاربعون قولهم فى القرب
« سئل سرى السقطى عن القرب ، فقال : هو الطاعة » . گفت :
نزديكى به خداى طاعت داشتن است خداى را جل جلاله . و اين از بهر آن گفت كه به ظاهر نزديك خلق قرب ملازقت است و بعد مسافت .
هر آن دو چيز كه مسافت از ميان ايشان برخيزد نام قرب گيرند به مقدار زوال مسافت . هرچند مسافت كم مىگردد قرب زيادت مىگردد .
و هر آن دو چيز كه ملازقت از ميان ايشان برخيزد نام بعد گيرند بر مقدار زوال ملازقت . هرچند ملازقت كم مىگردد بعد زيادت مىگردد .
چون صفت قرب و بعد در شاهد اين است و قرب و بعد ميان حق و بنده در شريعت آمده است ؛ اين از صفات متشابه بود ؛ از بهر آنكه ميان بنده و حق نه قرب ملازقت شايد و نه بعد مسافت ؛ از بهر آنكه هر دو در مكان بايند تا بعد بعد مسافت گردد ؛ و هر دو در يكى مكان بايند تا قرب قرب ملازقت گردد . و اين صفت بر بنده روا است و بر حق روا نيست ، و اين اعتقاد كردن در حق كفر است . و نيز چون بعد مسافت باشد و قرب ملازقت ، انتقال بايد از مكان به مكان تا قرب