الباب السادس قولهم فى الرؤية
« اجمعوا على ان الله تعالى يرى بالابصار فى الآخرة » . اجماع است اهل معرفت را كه خداى را جل و عز در آن جهان به چشم سر ببينند ، و اين مسألهاى است مختلف ميان ما [ 100 ب ] و ميان معتزله .
مذهب اهل سنت و جماعت آن است كه ديدار حق است ؛ و نزديك ايشان ديدار خداى عز و جلّ حق نيست و نشايد كه هيچ خلق مر او را بينند . و هر چيزى كه آن چيز اندر ديدار بيايد ، ايشان مر آن رؤيت را به معنى علم بازبرند .
باز نزديك اهل سنت و جماعت رؤيت بصر باشد به حقيقت ، و اين از بهر آن است كه به نزديك ما اگر شريعت نيامدى به اثبات رؤيت ، عقل مر او را جائز داشتى ، و هر چيزى كه اندر عقل جائز بود شريعت آن را جائز دارد ، و نزديك ايشان رؤيت اندر عقل ممتنع است و محال است ، و هر چيزى كه ممتنع و محال بود ، شرع مر آن را جائز ندارد .
و سخن ميان ما فروتر بگوييم ، اما چون مذهب دانسته شد اكنون شيخ رحمه الله همى چنين گويد .