اعرابى بباديه پس از آنكه با رسول عليه السّلام هجرت كرده باشد ، و هركه از كبائر دست بازدارد بديهاى ديگر او را خداى تعالى « 1 » بيامرزد چنان كه گفت قوله تعالى :
إِنْ تَجْتَنِبُوا كَبائِرَ ما تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ وَ نُدْخِلْكُمْ مُدْخَلًا كَرِيماً
« 2 » گفت اگر دور باشيد از بزرگ گناهان و از آن برگرديد بيامرزيم بديهاى شمار او بيائيد به جاهاى پرمايه ، و تأويل اين آيت آنست كه بدان اين آيت دوازده كليمه است و دليل است بر آنكه رستگارى مؤمنان بحجّتان دوازدهگانه است و بديشان توانى شناختن مر گناهان كبائر را كه هلاككننده است تا از آن دور باشى ، و تأويل انباز گرفتن با خداى آنست كه امام زمان كه او بفرمان خداى تعالى ايستاده است بجاى او امام ديگر گيرى و حق را به دو بندى و يگانه ندانى خداوند زمان را از ماننده بودن از ضد او ، و بدانى كه اين گناهى باشد كه [ آن را ] آمرزش نيست و هيچكس با خداى تعالى انباز نگرفته است هرگز و اين رمزيست از خداى تعالى مر بندگان مخلص خويش را تا از آن حذر كنند ، و دويم كشتن نفس است كه خداى تعالى حرام كرده است مگر به حق ، و تأويل اين « 3 » آنست كه كسى بكينه و حسد بر مؤمنى كسر كند كه اعتقاد او بدان تباه شود و اين نيز از كبائر است ، و تأويل منسوب كردن مر زن پارسا را بزنا آنست كه داعى باشد رستگار و بصلاح صاحب جزيرت خويش است مستجيبان « 4 » دارد كه خود از حجّت سخنان بشنوده و مر معهودان خويش را بشنواند و اين مستجيبان « 4 » از آن داعى خويش غيبت
هامش
( 1 ) نخ : خداى تعالى او را ( بجاى « او را خداى تعالى » )
( 2 ) سوره 4 آيه 35 .
( 3 ) نخ افزوده : آيت .
( 4 ) نخ : مستجبان .