صَلاتَكَ سَكَنٌ لَهُمْ
« 1 » گفت خداى تعالى مر رسول را كه بستان از مالهاى ايشان صدقه كه پاكيزگى مال و نفس ايشانست و بدان صلاة بده بر ايشان « 2 » صلاة مسكنت ايشان را « 2 » ، و هيچ مؤمن را شكّى نيست اندر فرمانبردارى رسول مصطفى صلّى اللّه عليه و آله مر خداى را ، و بدان كه « 3 » هركه به دو زكات بداد « 4 » رسول عليه السّلام بدان كس صلاة بداد و هركه صلاة بيافت بيار اميد ، و بدان كه هركه زكات نداد صلاة نيافت و هركه صلاة نيافت نيار اميد ، و همچنين بدان كه هركه صدقه داد پاكيزه گشت و زيادت يافت و هركه نداد پاكيزه نگشت و زيادت نيافت ، و برابر [ اين ] فرمان كه خداى تعالى مر رسول عليه السّلام را داد و او عليه السّلام زكات بستد از مؤمنان ، بگزاردن « 5 » زكات در بسيارى جاى در قرآن آمده است كه :
وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ
« 6 » گفت نمازها بپاىداريد و زكات بدهيد ، و خبر است از رسول عليه السّلام كه گفت : مانع الزّكاة فى النّار يعنى منع كنندهء « 7 » زكات اندر آتش است ، پس نماز بر هر كس واجب است بر درويش و توانگر و زكات بر توانگر است نه بر درويش ، و زكات را ايزد تعالى واجب كرد همچون نماز و بدان آزمايش كرد مر خلق [ را ] و وعده كرد مر دهندگان را بهشت و نام نهاد مر ايشان را پرهيزگار و بيم كرد مر بازگيرندگان را و ناپاكيزگان را بعقاب و نام نهاد ايشان را شقى يعنى بدبخت ، و گفت قوله تعالى :
فَأَنْذَرْتُكُمْ ناراً تَلَظَّى
هامش
( 1 ) سوره 9 آيه 104 .
( 2 - 2 ) كذا فى نخ ، ظ : كه صلاة تو مسكن است ايشان را .
( 3 ) نخ : و بدانيد كه ،
( 4 ) نخ افزوده : و .
( 5 ) نخ : بكنذاردن .
( 6 ) سوره 2 آيه 43 .
( 7 ) نخ : مانعكننده .