برتر است نام تو و بدان مر ثانى را خواهد كه مرو را بيافريدى و بنام خويش گردانيدى يعنى از راه اوّل و ثانى پرستيدنست مر خداى تعالى را كه ايشان راست بحقيقت نام خداى تعالى « 1 » ، و تعالى جدّك گويد بر تر است جدّ تو كه به دو نرسيدى هر كسى مگر ناطقان ، و لا إله غيرك گويد نيست خدائى جز تو ، اعوذ باللّه السّميع العليم من الشّيطان الرّجيم گويد پناه ميخواهم بخداى شنوا و دانا از ديو رانده از حق ، و بدان ديو رانده مر دشمن ولىّ خداى را خواهد ، بسم اللّه الرّحمن الرّحيم تأويل اين ازين پيشتر گفته شده است ، آنگه الحمد بخواند و الحمد هفت آيت است دليل است بر هفت امام كه بديشان پيوستگى بجويند بخداى ، آنگه سورهء ديگر بخواند و آن دليل است بر حجّتان كه فرود امامان باشند و اطاعت ايشان بفرمان امام واجب است ، آنگه ركوع كند دليل است بر اساس كه امامان و حجّتان را تأييد ازوست ، و ركوع آن باشد كه پشت گوز كند و خويشتن را دو تا كند معنيش آنست كه « 2 » ثانى كرم كرد مرا ناطق تا با او دو تا باشيم « 2 » ، و گويد اللّه اكبر و اللّه چهار حرفست معنيش آنست كه اساس بنمود است كه خداى بزرگتر است از چهار اصل دين ، و اندر ركوع تسبيح بگويد سبحان ربّى العلىّ العظيم و بحمده يعنى پاك است پروردگار بزرگ من و به حمد او آيد « 3 » يعنى بميانجى اوّل كه اين حمد اوّلست ، و بدين تسبيح « 4 » پديد كردن بزرگوار ثانى است « 4 » كه تأييد اساس ازوست و او خداوند
هامش
( 1 ) كذا فى نخ ، در صورتى كه ابتدا ميگويد مراد از « نام » ثانى است سپس گويد كه « ايشان راست » يعنى اوّل و ثانى راست نام خداى تعالى .
( 2 - 2 ) كذا فى نخ .
( 3 ) كذا فى نخ .
( 4 - 4 ) كذا فى نخ .