و همچنين اگر تولّد يافتن مرتضى علىّ - عليه السلام - مثل ساير اطفال بود ، مادرش را امر به دخول خانهء كعبه نمىفرمودند . بالقطع شرافت خانهء كعبه از كوه طور بيشتر است . به حضرت كليم اللّه خطاب مستطاب :
فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَ إِنَّكَ بِالْوادِ الْمُقَدَّسِ طُوىً
رسيد . وقتىكه در جبل بودن ، نعلين در پا روا نباشد ، در حرم كعبه وضع حمل زنان به آن تفصيل هرگز روا نيست . معلوم شد كه تولّد يافتن آن سرور مثل خلق نيست .
در خبر است كه چون جناب امام حسين - عليه السلام - تولّد يافت ، خاتم انبيا - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - امر به احضار آن حضرت فرمود . امّ سلمه - رضى اللّه عنها - عرض كرد : يا رسول اللّه ! هنوز او را نشستهايم و پاكيزه نكردهايم .
حضرت رسول - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - متغيّر شده ، فرمود : اى امّ سلمه ! آيا تو او را پاك و پاكيزه خواهى كرد ؟ ! خداوند علىّ اعلى او را مطهّر و پاكيزه كرده است ، احتياج به شستن و پاكيزه كردن تو ندارد . فرزند مرا نزد من حاضر كن .
پس امّ سلمه آن حضرت را در پارچهء پشمينهء زردى پيچيده به خدمت خاتم انبيا - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - آورد .
حضرت رسول - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - آن طفل را در بغل گرفت و روى مبارك او را بوسيد و زبان معجز بيان خود را در دهانش گذاشت و انواع تلطّفات فرمود .
و جناب امام حسين - عليه السلام - از پستان هيچكس شير نخورد . هر وقت قنداقهء آن حضرت را خدمت حضرت رسول - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - مىآوردند ، گاهى زبان و گاهى انگشت مبارك خود را در دهان او مىگذاشت آن