خاتم انبيا - صلوات اللّه عليه و آله - تمام قرآن را قبل از نزول مىدانست ، چنانچه آيهء مباركه تصريح اين امر مىفرمايد :
فَتَعالَى اللَّهُ الْمَلِكُ الْحَقُّ وَ لا تَعْجَلْ بِالْقُرْآنِ مِنْ قَبْلِ أَنْ يُقْضى إِلَيْكَ وَحْيُهُ وَ قُلْ رَبِّ زِدْنِي عِلْماً
.
از جناب ولايت مآب مروى است كه به سلمان فرمودند : « يا سلمان ! إنّ ميّتنا إذا مات لم يمت ، و إنّ مقتولنا إذا قتل لم يقتل ، و إنّ غائبنا إذا غاب لم يغب و لم يلد و لم يولد فى البطون ، و لا يقاس بنا أحد من الناس . » [ 36 ]
و همچنين ظهور نور حضرت ختمى مآب از آدم تا به عبد اللّه در پيشانى هر يك از آبا و امّهات كرام ، خود دليل اين است كه مثل خلق توالد و تناسل واقع نشده است و در رحم هيچ زنى قرار نگرفته ، بلكه آن نور مبارك در هريك از آبا و امّهات به طور نقل و تحويل مثل چراغى كه از چراغى روشن و افروخته بشود ؛ به طورىكه سايه ملتزم شخص است و منفكّ نمىشود ، اين نور مبارك هم ملتزم آبا و امّهات بودند ، در وقت تولّد از تمام بدن مادر خارج مىشدند . مضمون زيارت جامعهء كبيره كه فرمودهاند : « طابت و طهرت بعضها من بعض » اشاره به اين مطلب است .
و در حديث است كه فرمودهاند : « ارواح مؤمنين از فاضل ابدان ما خلق شده است . » وقتىكه ابدان آنها در لطافت مثل ارواح مؤمنين باشد ، حالت ارواح آنها چه خواهد بود ؟ ملزومات اينچنين روح و قالب را عقل سليم و ذهن مستقيم مىفهمد . مسلّم است كه طفلى [ كه ] در رحم تربيت يافته و از خون حيض تغذيه كرده و از ممرّ بول خارج شده ، شايستهء مقام محمود و معراج « قاب قوسين أو أدنى » [ 37 ] نيست .