حَتَّى إِذا فَرِحُوا بِما أُوتُوا أَخَذْناهُمْ بَغْتَةً فَإِذا هُمْ مُبْلِسُونَ
يعنى : « زمانىكه نور ولايت مطلقه از قلب آنها مرتفع شد و فراموش نمودند چيزى را كه مذاكره به او مىكردند - و اين هنگام رحلت و نزع مىباشد - گشاديم بر آنها ابواب رحمت واسعه را از هرچيزى كه مىباشد و ايشان از ديدن آنها فرحناك بشوند كه به يك مرتبه ارواح آنها مأخوذ همزات الشياطين مىشود و صورت حيوانيت آنها را فرو مىگيرد و به يك مرتبه مبلس مىشوند . » و « مبلس » مشتقّ از « بلسه » است و او آن كسى است كه نيكويى نداشته باشد .
و در آيهء ديگر مىفرمايد :
إِنَّ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا وَ اسْتَكْبَرُوا عَنْها لا تُفَتَّحُ لَهُمْ أَبْوابُ السَّماءِ وَ لا يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ حَتَّى يَلِجَ الْجَمَلُ فِي سَمِّ الْخِياطِ وَ كَذلِكَ نَجْزِي الْمُجْرِمِينَ
.
و در آيهء ديگر مىفرمايد :
كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَ أَصْحابُ الرَّسِّ وَ ثَمُودُ وَ عادٌ وَ فِرْعَوْنُ وَ إِخْوانُ لُوطٍ وَ أَصْحابُ الْأَيْكَةِ وَ قَوْمُ تُبَّعٍ كُلٌّ كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ وَعِيدِ أَ فَعَيِينا بِالْخَلْقِ الْأَوَّلِ بَلْ هُمْ فِي لَبْسٍ مِنْ خَلْقٍ جَدِيدٍ
مطلب در اينجاست كه مكذّبين انبياى مذكور كه در خلقت نخستين خود بودند ، در حال زندگى بعد از مسخشدن ، ملبّس به لباس « خلق جديد » گرديدند ؛ يعنى به صورت حيوان درآمدند .
و در آيهء ديگر مىفرمايد :
ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا قَرْيَةً كانَتْ آمِنَةً مُطْمَئِنَّةً يَأْتِيها رِزْقُها رَغَداً مِنْ كُلِّ مَكانٍ فَكَفَرَتْ بِأَنْعُمِ اللَّهِ فَأَذاقَهَا اللَّهُ لِباسَ الْجُوعِ وَ الْخَوْفِ بِما كانُوا يَصْنَعُونَ
. لباس جوع و خوف ، عبارت از صورت حيوان است كه هرگز سير نمىشود و پيوسته خائف و متوحّش و هراسناك مىباشند .