است و يكديگر را بكشيد و اموال غير را غارت كنيد و مرتكب امورى بشويد كه منتهى به مجادله و مقاتله بشود . در اينصورت ، شبهه وارد نخواهد شد كه احكام قرآن از كتب مقدّسه نقل شده است .
هرگاه جماعت يهود بگويند كه انجيل كلام خدا نيست ؛ به دليل اينكه تعليمات او از تورات نقل شده است ؛ هرگاه انجيل را با تورات مقابله نمايند ، هر آينه به آسانى دريافت خواهند نمود كه اخبار و تعليمات انجيل نقل شده از تورات است . جماعت نصارا جواب چه خواهند گفت ، بعينه همين جواب ما خواهد بود به جماعت نصارا .
از اين قبيل مباحثات در هيچ مقامى متمكّن نمىشود ؛ هرچه در صحف ابراهيم است ، همان است كه در كتب سابق بود و آنچه در تورات است ، همان است كه در صحف است و آنچه در انجيل است ، همان است كه در تورات بود و هرچه در قرآن است ، همان خواهد بود كه در انجيل است . اصل دين هميشه واحد بوده است . بعثت مجموع انبيا در اثبات يك فقره بود . در فروع اختلاف نمودهاند ، آنهم محض اين بوده است كه موافق از مخالف امتياز بجويد . حال در ميان خلق عموما مذاهب و معرفت اللّه متروك و فروع متداول است . حرف در اين است كه اين تورات و اين انجيل نه آن است كه به موسى و عيسى نازل شده است ، بلكه جرح و تعديل و تحريف و تصحيف زيادى در آنها نمودهاند . يهود و نصارا صدق اين مطلب را بهتر از همه مىدانند و لكن محض لجاج انكار مىنمايند ، بخصوصه بعد از حضرت عيسى در ميان خلق ، نسخ انجيل به اختلاف يكديگر ظهور يافت و مجموع نصارا متحيّر و مبهوت شدند كه كداميك از اين
هادى المضلين ( در علم كلام ) ( فارسى ) — صفحة 236
مساهمون: ملا هادي السبزواري
ص٢٣٦