أسقيك من بارد على ظمأ * تخاله فى الحلاوة العسلا
قول علىّ لحارث عجب * كم ثمّ أعجوبة له جملا
و از كلمات زيارت جامعه كه انتساب به جناب امام علىّ النقىّ - عليه السلام - دارد و تصريح به اين مطلب است كه حقيقت ائمّهء اطهار از ازل تا ابد در كمون خلايق مكان و مقام داشته و دارند و خواهند داشت ، و شاهد بر خلق هستند آنچنان شاهدى كه هرگز غيبت و غفلت از مشهود خود ندارند و پيوسته در مركز وجود و در نقطهء حقيقت آدمى حاضر و ناظر و در هرحال مشاهدت و مواظبت تامّ و تمام دارند . اين است كه مىفرمايد : « ذكركم فى الذاكرين ، و أسمائكم فى الأسماء ، و أجسادكم فى الأجساد ، و أرواحكم فى الأرواح ، و أنفسكم فى النفوس ، و آثاركم فى الآثار و قبوركم فى القبور . » [ 54 ]
بدانكه در قرآن در هر موضعى كه لفظ « مؤمن » مفردا و يا « مؤمنين » جمعا ذكر شده است ، اشارهء به ائمّهء اطهار است و خداى تعالى آل محمّد را به « مؤمنين » ملقّب فرمود .
و حضرت ابراهيم بعد از حصول مرتبهء
وَ كَذلِكَ نُرِي إِبْراهِيمَ مَلَكُوتَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ لِيَكُونَ مِنَ الْمُوقِنِينَ
آن حضرت را يقين حاصل شد كه ملكوت سماوات و ارض آل محمّد هستند ؛ ايشان را « مسلمين » نام گذارد و ولايت آنها را ملّت خود قرار داد ، چنانچه آيهء
مِلَّةَ أَبِيكُمْ إِبْراهِيمَ هُوَ سَمَّاكُمُ الْمُسْلِمِينَ مِنْ قَبْلُ
تصريح و توضيح اين مطلب را مىنمايد .
در اوراق قبل در جاى خود مفصّلا مذكور شد مؤمن مطلق و مسلم مطلق ائمّهء اطهار هستند و مخاطب نمودن ساير خلق به مؤمنين و مسلمين به طور مجاز