اين كتاب وجود دارد كه بوضوح اين عقيده را نفى مىكند . از جملهء آنها تصريحات مكرّر مصنّف بر امامت ائمّه - عليهم السلام - و اثبات ولايت و امامت حضرت على و ديگر امامان - عليهم السلام - است . بخشى از اين عبارات در ذيل عنوان « عقايد دينى مصنّف » آمد ، اينك به نمونهء ديگرى اشاره مىكنيم و قضاوت را بر عهدهء شما خوانندهء انديشمند مىگذاريم . مصنّف در كتاب شرح فصول نصيريه مىگويد :
الهى ! الهى ! جرم و گناه بسيار داريم و شرمندهء درگاهيم ؛ اميد آن داريم كه از كمال كرم ، جرم گناهم ببخشى به شفاعت سيّد انبيا و خير اوصيا و سيّدهء نساء عالم و سيّدى شباب اهل الجنّه ؛ يعنى امام حسن و امام حسين و بقيهء ائمّهء معصومين - صلوات اللّه و سلامه عليهم اجمعين - همچنان چه بدى همهء آدم ، صفىّ اللّه را - عليه السلام - به وسيلهء اين پنج تن عفو فرمودى و بخشيدى . نظم :
رهى نمىبرم و جادهاى نمىدانم * بجز محبّت مردان مستقيم احوال « 1 »
مؤلّف در اواخر ذى الحجّهء سال 953 در گلكندهء دكنهند ، اين اثر را به پايان رسانده است .
با بررسيهاى به عمل آمده ، اين كتاب تنها يك نسخهء منحصر به فرد دارد كه به شمارهء 195 در كتابخانهء آستان قدس رضوى نگهدارى مىشود .
نگارنده در حال استنساخ اين اثر مىباشد ، و اميدوار است كه در آيندهء نزديك ، به لطف الهى ، آن را به زيور طبع آراسته سازد .
4 . تحفة الفحول فى شرح الفصول : اين اثر ، شرح عربى استدلالى و مفصّلى بر رسالهء فصول است ، كه مصنّف در سال 953 ه . ق . ، در گلكندهء هند ، از تأليف آن فارغ شده است .
او در اين كتاب كوشيده است تا علاوه بر تشريح آرا و استدلالهاى خواجه
هامش
( 1 ) . شرح فصول نصيريه ، خطّى ، برگ 133 .