باب سوّم در نبوّت است
بدان كه نبىّ انسانى است كه مخبر باشد از اللّه تعالى من غير واسطة أحد من البشر .
بعثت انبيا پيش اماميه و معتزله واجب است بر اللّه تعالى ؛ از براى آنكه لطف است و مقرّب بندگان است به طاعت و مبعد است از معصيت ، و لطف بر حقّ سبحانه واجب است ، چنان چه گذشت . پس بعثت انبيا - صلوات اللّه و سلامه عليهم - واجب باشد ، و هو المطلوب .
تحقيق در وجوب عصمت انبيا
بدان كه پيش اماميه واجب است كه انبيا - صلوات اللّه و سلامه عليهم - از جميع [ 109 ] مناهى معصوم باشند « 1 » ، عمدا و سهوا قبل النبوّة و بعد النبوّة ، و از اوّل عمر تا آخر عمر معصوم باشند ؛ و آنچه از ظواهر قرآن ، دلالت بر خلاف اين دارد ، حمل بر ترك اولى مىكنند و تأويل مىنمايند . و ذلك لأنّه لو لم يكن معصوما لا يحصل الوثوق بأفعاله و أقواله فلا يحصل الغرض من البعثة و هو متابعة المبعوث إليهم فى أوامره و نواهيه .
و معتزله در اين مسئله ، مخالف اماميهاند . چه تجويز صغاير قبل البعثة كردهاند .
هامش
( 1 ) . س : باشد .