ميقات اول در بيان مطلب « من الامام » است
بعد از حصول مطالب چهارگانه كه مطلب ما و هل و لم و كيف است ، مطلب من است كه سؤال از خصوصيت امام است .
بدان كه اثبات خصوصيت امام بدليلى است كه مركب از دو مقدمه است :
يكى نقلى و ديگرى عقلى اما اول مثل آن است كه على مرتضى موصوف بجميع صفات مذكوره است ، چنان كه از دوستان و دشمنان منقول است ، و هر كه متصف به اين صفات مذكوره است امام است ، پس آن حضرت امام است و برين قياس امامت ساير فرزندان آن سرور .
و بالجمله متواتر است كه ايشان را جميع اين صفات كه مشتمل بر جميع آن مطالب است بوده ، چنانچه مردمان هر زمان را در تحصيل كمالات رجوع بايشان بوده است و باز ربع قرآن مجيد در بيان صفات كماليه ايشان است و ربع آن در مذمت اعادى ايشان ، سزاوار آن است كه چهل آيهء كريمه فرقانى كه فطن نكتهدان از مضمون آنها استنباط رجحان ايشان در جميع كمالات خصوصا كمال علمى و معارف الهى كه اصل كمالات است كند و همچنين متصدى بيان ذكر اخبار و احاديث معتبره كه در بيان آن آيات از دوست و دشمن بظهور پيوستهاند شويم .
و اما در اختيار اين عدد مخصوص اشارت است باينكه تمامى خلقت انسان بملاحظه مضمون اين آيات بينات است ، چنانچه تخمير طينت آدم در چهل روز