تا اينجا منتهى شد مضمون سخنان انجيل و در آيه كريمه
« بِرَسُولٍ يَأْتِي مِنْ بَعْدِي اسْمُهُ أَحْمَدُ »
اشارت بلكه دلالت بر اين است كه مسيح مردمان را خبر از نبوّت آن حضرت داد چنانچه در انجيل مسطور است .
لطيفة ملكوتيه فيها مشارق نورية
در بيان اسامى حضرت محمّد مصطفى صلّى اللّه عليه و آله كه در جميع كتابهاى آسمانى واقع است و اين بر دو نوع است اول آنكه به زبان عربى نقل نشده است و دوم آنكه نقل شده پس اين لطيفه مشتمل بر دو صيحه است :
صيحه اول در بيان اسامى آن حضرت باعتبار اول و در آن چندين لمعه است .
لمعة شمسيه فى كلمة شيثيه
بدان كه در صحف شيث پيغمبر عليه السّلام اسم آن حضرت « طاليثا » است بطاء مهمله و الف و لام مكسوره و ياى مثناة من تحت و ثاء مثلثه و الف ، و معنى آن بسريانى بزرگ قدر باشد و سرور همگنان .
لمعة ملكوتية فى كلمة ادريسية
بدان كه در صحف حضرت ادريس كه به زبان حكماء هرمس الهرامسه است اسم آن حضرت « مشقّح » است بميم مضمومه و شين معجمه و قاف مشددة مفتوحتين و حاء مهمله و معنى آن ستوده باشد پس شقح بلغت آن كتاب حمد بوده است ، پس مشقح محمّد باشد .
لمعة الهية فى كلمة ابراهيمية
بدان كه در صحف خليل رحمن ابراهيم عليه السّلام اسم آن حضرت « برقيطا » ست ، بباى موحده مكسوره و راء مهمله ساكنه و قاف و ياء مثناة من تحت و طاء مهملهء مفتوحه و الف و معنى او روشن روى است .