دميدن روح ؛ بعد از دميدن روح نيز ، همين روح دميده شده كه عقل هيولانى عبارت از اوست ، صورت نوعيّه بدن باشد . پس ناطقه ، صورت نوعيّه بدن باشد با وجود تجرّد ؛ و استبعادى در اين نباشد . و جمعى از علما بنابر صعوبت فهم اين مسأله ، و توهّم امتناع صورت بودن مجرّد مر مادّى را ، بر اين رفتهاند كه نفس ناطقه صورت نوعيّهء بدن نيست ، بلكه مبدأ و علّت صورت نوعيّهء بدن است . يعنى از نفس ناطقه فايض شود صورت نوعيّهء بدن ؛ چون فيضان قوا بر اعضاء ؛ و اين مذهب ، مخالف تحقيق است چنان كه دانسته شد .
گوهر مراد ( فارسى ) — صفحة 168
مساهمون: عبد الرزاق اللاهيجي
ص١٦٨