[ اجوبة شارح المقاصد و ابطالها ]
و فاضل تفتازانى در شرح مقاصد چون متصدى جواب است اولا بنابر عادت ميشومه قدح در تواتر و صحّت حديث به سبب عدم نقل بعض محدّثين چنان كه گفتيم نموده و ثانيا گفته كه اكثر ناقلين اين خبر نقل نكردهاند مقدّمهء صدر حديث را كه دلالت دارد بر بودن مولى به معنى اولى ، و بر تقدير صحّت تتمّهء حديث كه « اللّهمّ وال من والاه » باشد يا مشعر است به بودن مولى به معنى ناصر و محبّ ، و مجرّد همين احتمال كافى است در دفع استدلال و عموم اين معنى مر جميع مؤمنان را منافى اين نيست براى اينكه جايز است كه غرض پيغمبر تنصيص به موالات و نصرت او باشد تا مبادا كسى تخصيص دهد موالات عامّهء مسلمين را كه مقتضاى آيهء كريمه است به غير حضرت على - ع - و نيز جايز است كه مراد پيغمبر اين باشد كه زيادتى شرف اثبات كند چه مقترن ساخته موالات و محبّت و نصرت على را به موالات و نصرت خود و اين قدر شرف و امتياز اگر چه مفيد زيادتى شرافت و فضيلت هست ليكن موجب ثبوت امامت نشود و اگر مسلّم باشد كه امامت به همين ثابت مىشود گوييم كه دلالت به استحقاق امامت مىكند در مآل ، و لازم نمىآيد نفى امامت ائمهء ثلاثه « 1 » . اين است تمام كلام او :
و جواب از مجموع اين شبهات ضعيفهء سخيفه و منوع ركيكهء بارده ، بر كسى كه عمدا چشم از حقّ واضح ظاهر نپوشد در ضمن تقريرى كه ما دليل را نموديم نهايت ظهور تواند داشت و اكنون نيز براى زيادتى استظهار اشارتى به فساد اين كلمات عنادآميز كرده گوييم كه ثابت شد به بيان واضح كه ناقلان اين خبر به مرتبهء تواتر رسيدهاند ، بلكه از طرق مخالفين تنها از حدّ تواتر متجاوزند قطع نظر كرده از نقل متواتر ثابت كه نزد شيعه است و امارات و قرائن ديگر كه همه نزد اماميّه بالغ است به حدّ تواتر و شاهد بر اين مدّعا تتبّع روايات ملّت اسلام است . و بعد از ثبوت تواتر قدح قادحين در صحّت خبر اگر چه به غايت كثير باشند و همچنين عدم نقل كثيرى از محدّثين اگر چه
هامش
( 1 ) . شرح المقاصد ج 5 / 274 .