تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ضياء القلوب مباحثى در امامت ( فارسی ) — صفحة 382

مساهمون:

ص٣٨٢
قله‌هاى كوه عز و شرف را فائق آمدند سادات و بزرگان او در پهن كردن عطاها از روى كرم به بخششى كه خالى است از نقص اسراف ، مىبينى ايشان را در روز خوف در وقتى كه لرزد كتفهاى امثال ايشان يعنى به حسب ظاهر از خوف تلف مثل شيران به مخاوف سرعت‌كنندگانند از روى شجاعت نفس نه از روى ميل به صداى خالى از اثر ، پسران عليند كه وصى رسول اللّه است حقا فرزندان صدق وجودند كه نمو كرده‌اند از اشرف سلف .

[ جعل حديث و افترا به شيعه ]

بعد از اين فضل بن روزبهان گفته است كه ائمه سلام اللّه عليهم ثنا مىكردند بر صحابه و استشهاد كرده است به روايتى كه نقل كرده است از « كشف الغمه » و گفته است كه : و ذكر كرده است يعنى صاحب « كشف الغمه » « 1 » در كتاب مذكور به عنوان نقل از كتب شيعه نه از كتب علماء اهل سنت كه : ان الامام ابا جعفر محمد الباقر صلوات اللّه و سلامه عليه سئل عن حلية السيف هل يجوز ؟ فقال : نعم قد حلّى ابو بكر الصديق سيفه بالفضة . قال الراوى : فقال السائل : أ تقول هكذا ؟ ! فوثب الامام من مكانه و قال : نعم الصديق نعم الصديق فمن لم يقل له الصديق فلا صدق اللّه فى الدنيا و الآخرة . هذه عبارة « كشف الغمة » . يعنى : امام محمد باقر صلوات اللّه عليه سؤال كرده شد از اينكه حليهء شمشير جايز است ؟
هامش
به مصرف برساند . و مسائل زكات بسيار است براى ضرورت به اين قدر اكتفا نمود . ( 1 ) . كشف الغمة 2 / 147 ، الأربعين ، شيرازى قمى : 324 .