و قبل از اينكه متعرض كلام او بشوم چند مقدمه ذكر مىكنم :
[ بىارزشى دنيا در نزد امير مؤمنان عليه السّلام ]
يكى آنكه : دنيا در نزد امير المؤمنين عليه السّلام در نهايت صغر و حقارت بود همچنان كه دلالت بر آن مىكند سيرهء آن حضرت و كلام او در موارد كثيره كه مقرون است شهادت حال ، بنابراين است كه احتمال مبالغه نداده است و نمىدهد كسى كه به ادنى مراتب انصاف متصف باشد .
اما سيرت آن حضرت در ترك لذات دنيوى و صغر دنيا نزد او اظهر از آن است كه احتياج به بيان داشته باشد .
و اما كلام آن حضرت در مواضع بسيار كه دلالت بر اين كند و طلاق دادن او دنيا را طلاقى كه رجعتى در آن نباشد مشهور است .
و دوم اينكه : روايت كرده است آن را ابن اثير در « جامع الاصول » در كتاب فضايل از « صحيح ترمذى » « 1 » از على عليه السّلام كه : قال : قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله تا آنكه گفت : رحم اللّه عليا ! اللهم ادر الحق مع على حيث دار .
يعنى : گفت على عليه السّلام كه : گفت رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله بعد از كلامى : رحم كند اللّه تعالى على را ! خداوندا دور بده حق را با على هر جا دور كند يعنى چنان كن كه هرگز ميان على و حق جدايى نباشد .
[ صحّت روايات با مضمون « على مع الحق » ]
بدان كه چون حضرت امير المؤمنين عليه السّلام نزد هيچ كس كه مبتلى به نفاق نبود
هامش
( 1 ) . صحيح ترمذى 5 / 297 ح 3798 .