وَ يُهْلِكَ الْحَرْثَ وَ النَّسْلَ وَ اللَّهُ لا يُحِبُّ الْفَسادَ
« 1 » .
و اينكه آيهء ثانيه در شأن ابن ملجم نازل شده است
وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ وَ اللَّهُ رَؤُفٌ بِالْعِبادِ
« 2 » .
سمرة بن جندب قبول نكرد ، دويست داد قبول نكرد ، سيصد داد قبول نكرد ، چهارصد داد قبول كرد .
بعد از نقل اين كلام گفته است كه : نمىدانم كه محمد بن اسماعيل بخارى و مسلم بن حجاج قشيرى « 3 » و ترمذى و نسائى و غيرشان از عامه چگونه حكم كردند به صحت احاديثى كه مستند به اين رجل است ؟ ! ! تمام شد كلام او رحمه اللّه .
[ آياتى كه بر فضل صحابه تطبيق دادهاند ]
اگر سائلى گويد كه : ظاهر شد به آنچه ذكر كردى وضع احاديث در مدايح خلفاء ثلاثه و بنى اميه و دوستان ايشان و عموم صحابه به واسطهء بعض اغراض فاسده ، اما آيات دلالت مىكند بر فضايل صحابه مثل :
وَ السَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهاجِرِينَ وَ الْأَنْصارِ
« 4 » كه دلالت بر مزيت سابقين اولين از مهاجرين و انصار مىكند .
و قول اللّه تعالى :
يَوْمَ لا يُخْزِي اللَّهُ النَّبِيَّ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ نُورُهُمْ يَسْعى بَيْنَ
هامش
( 1 ) . بقره ( 2 ) : 204 - 205 .
( 2 ) . بقره ( 2 ) : 207 .
( 3 ) . در نسخهء خطى : قشرى .
( 4 ) . توبه ( 9 ) : 100 .