[ مظلوميت امير مؤمنان عليه السلام ]
[ مظلوميّت امير المؤمنين عليه السلام ]
[ خروج خلفاء از آيات مادحهء مطلقه ]
جواب آنكه : آيه اخيره يا بعض آيات كه توهم كردهاند كه دلالت بر فضايل بعضى كه فضايل ايشان مقصود اهل سنت است مىكند در مبحث امامت ابو بكر با سخنانى كه دلالت بر بطلان توهم ايشان مىكرد مذكور شد ، و به تأمل در آن ضعف تمسك به دو آيه كه اولا نقل شد ظاهر مىشود ، و با وجود آن مىگويم كه :
همچنان كه ايشان مىگويند كه : جماعتى كه ايشان اهل رده ناميدهاند از ايمان و از صفاتى كه به آنها مستحق مدايح اين آيات بودند بيرون رفتهاند يا در باب جماعتى كه به امير المؤمنين عليه السّلام و ساير اهل بيت عليهم السّلام ظلم كردهاند يا ظالمان را مدد كردهاند با به آن ظلم راضى بودهاند مثل آن مىگوييم ، و ملاحظهء خصوص آيهء ثالثه و ملاحظهء خلفاء ثلاثه موجب حصول يقين است به خروج اين سه از آن آيه زيرا كه ظاهر نشد از اين ثلاثه در زمان رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله شدت بر كفار اصلا تا آنكه قادر نشدند تبعهء ايشان بر وضع روايتى تا حكايتى كه اشعار داشته باشد كه يكى از ثلاثه يكى از كفار را در زمان حروب رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله كشته باشد بلكه نهايت سعى تبعهء ايشان آن بود كه انكار گريختن ايشان از