تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ضياء القلوب مباحثى در امامت ( فارسی ) — صفحة 422

مساهمون:

ص٤٢٢
زمان سلطنت خود ؟ ! و بر تقدير عدم اجراء آن در زمان ابو بكر به واسطهء تقاضا كردن راى او در آن زمان اغماض كردن را و تغيير يافته باشد راى به تغيير يافتن زمان مرتفع نمىشود تشنيع از او . و ايضا چه توجيه مىتوان قول او را فلن اوتى برجل نكح امراة الى اجل الا رجمته بالحجارة « 1 » با خبر مشهور از رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله كه نزديك است به تواتر همچنان كه ابن ابى الحديد « 2 » ذكر كرده است ، و از قول رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله است كه : « ادرءوا الحدود بالشبهات » « 3 » يعنى : رفع كنيد حدود را به شبهات . و از براى تابعان عمر هست كه تخطئهء شافى كنند در قول او كه بل امر رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و تخطئهء ابن عمر در سكوت او بعد از ترجيح دادن شامى تبعيت رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله را و بگويند او را كه : تو غافلى از مرتبهء پدرت و الّا واجب بود كه بگويى كه : بلكه سخن پدرم به واسطهء منسوخ شدن گفته رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله به گفته پدرم اگر چه ساكت‌اند از اين قول به زبان قال اما به آواز بلند مىگويند اين را به زبان حال « 4 » .

[ شورا قرار دادن عمر ]

و از جمله مطاعن عمر حواله كردن او امامت را به شورا ميان شش كس بر وجهى كه در مبحث امامت عثمان دانستى و حاجتى به اعاده نيست .
هامش
( 1 ) . طرائف : 457 ، بحار الانوار 30 / 599 . ( 2 ) . شرح نهج البلاغة 12 / 241 . ( 3 ) . بحار الانوار 30 / 700 به نقل از السنن الكبرى 8 / 252 . ( 4 ) . سفينة النجاة : 214 - 215 .