تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ضياء القلوب مباحثى در امامت ( فارسی ) — صفحة 358

مساهمون:

ص٣٥٨
و مدافعه كردن به هيچ چيز ، و ابو بكر مسلم اخذ نكرده بود كه او راست‌گو است در هر چه دعوى كند بىحاجت به بينه و شهود . و اين كلام راست است اگر چه به عنوان مزاح ذكر كرد . تمام شد مضمون كلام او . و از اين كلام ظاهر مىشود كه با اعتقاد ابن ابى الحديد به صدق فاطمه عليها السّلام اعتقاد دارد كه ابو بكر هم راست گفتن فاطمه عليها السّلام را مىدانسته و چون هم ندانسته باشد كه جلالت فاطمه عليها السّلام به حيثيتى كه احتمال كذب در كلام او نرود از آن ظاهرتر بود . و بر كسى كه در جوار رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله باشد مخفى تواند بود و همين خير نساء بودن آن معصومه كه معلوم ابو بكر بود چنان كه از مخاطبهء او و فاطمه عليها السّلام را به اين لفظ بعد از خطبهء آن مظلومه چنان كه در مقدمهء كتاب نقل شد ظاهر شد بس است چه بهترين زنان در باب مال دنيا دروغ گفتن و اصرار بر آن كردن و از كسى كه قول او را قبول نكند رنجيدن به هيچ وجه نزد اهل تميز مجوز نيست .

[ فلته بودن بيعت ابو بكر ]

و از جمله مطاعن آن است كه صاحب « مغنى » نقل كرده است و آن اين است كه : روايت كرده‌اند از عمر كه گفته است كه : كانت بيعة ابى بكر « 1 » فلتة وقى اللّه شرها فمن عاد الى مثلها فاقتلوه . يعنى : بيعت ابو بكر بىتمهيد و بىخبر بود حفظ كرد خداى تعالى از شر آن
هامش
( 1 ) . در نسخهء خطى : ابو بكر .