شده بود قريب به شش ماه و مىگفت : « الصّلاة اهل البيت ! انما يريد اللّه ليذهب عنكم الرّجس اهل البيت و يطهّركم تطهيرا » .
پس ظاهر شد از اخبار آنكه اهل بيت در زمان رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله همان اصحاب عبا عليهم السّلام بودند و گمان دخول ازواج « 1 » يا كسى كه حرام باشد بر او صدقه مطلقا در اهل بيت توهم محض است و ظاهر از اين عصمت اهل بيت است « 2 » .
[ دلالت حديث ثقلين ]
وجه دلالت آنكه اراده بردن رجس و تطهير احتمال دارد اينكه اراده آمرزيدن گناه باشد و اينكه اراده آن باشد كه ايشان گناه نكنند ارادهء تكليفى و اينكه اراده داشته باشد كه ايشان گناه نكنند اراده حتمى و اينكه باشد ارادهء حسن وجودت نفس از نقصانى كه بر آن مترتب مىشود ارتكاب گناه .
و اول معنى ندارد در حسنين عليهم السّلام به واسطهء كودك بودن ايشان و حمل آيه بر ارادهء آمرزيدن گناه به هر وجهى كه باشد خواه سابق و خواه لاحق و گفتن كه عدم احتمال گناه سابق در اين دو منع عموم نمىكند بعيد است .
و دوّم مشترك است ، پس در اين آيه معنى ندارد دوتاى اخير دلالت بر عصمت صغيرين مىكنند و بر عصمت كبيرين از براى آنكه هر كه قائل به عصمت صغيرين است قايل به عصمت كبيرين هم هست .
اگر كسى گويد كه : چه معنى دارد بردن رجس كه مال آن عصمت در زمان لاحق است كه ظاهر آن تحقيق آن چيز است كه عصمت به بردن از آن باشد ؟
هامش
( 1 ) . در نسخهء خطى : زواج .
( 2 ) . سفينة النجاة : 100 - 101 .