[ مؤيدات روايت غدير ]
بدان اينكه روايت با ظهور آن در اين معنى مؤيدات چند هم دارد :
يكى آنكه : جمع كردن پلانها « 1 » و بالاى آنها رفتن تا حاضران رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و امير المؤمنين عليه السّلام را ببينند در وقت بيان رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله مرتبهء امير المؤمنين عليه السّلام را و بشنوند كلام او را در دلالت بر نهايت عظمت امرى دارد كه داعى به اين اهتمام شده است و اين عظمت مناسب غير خلافت از امورى كه منكرين ذكر كردهاند نيست .
و ديگرى آيهء شريفهء :
يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ
« 2 » .
يعنى : اى رسول ! برسان آنچه نازل كرده شده است به سوى تو و اگر نرسانى پس نرسانيدهاى رسالت اللّه تعالى را و خداى تعالى حفظ مىكند ترا از شر مردم .
و وجه تأييد آنكه : آيه دلالت بر نهايت مبالغه در تبليغ اين امر و يافتن رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله امتناع تمام از اين امر مىكند به حيثيتى كه ترسيده است كه اين تعجيل تبليغ امرى مترتب شود كه تأخير شايد كه آن را دفع كند و احتمال بودن آيه به واسطهء مطلق تبليغ و مشتمل بودن آن بر خوف بنا بر كثرت كفار و كمى معاون دفع آن مىكند مدتى بودن آيه .
پس سياق آيه دلالت مىكند بر اين كه رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله مأمور شد به تبليغ
هامش
( 1 ) . كذا ، به معناى : پالانها .
( 2 ) . مائده ( 5 ) : 67 .