قَدْ أَبْلَغُوا رِسالاتِ رَبِّهِمْ وَ أَحاطَ بِما لَدَيْهِمْ وَ أَحْصى كُلَّ شَيْءٍ عَدَداً
« 1 » .
اين آيه شريفه صراحت كامل دارد بر اينكه برگزيدگان و پسنديدگان از رسل و فرستادگان حق تعالى مستثناى در اين علم ( غيب ) هستند كه به آنها افاضه و ابلاغ ميفرمايد .
ثانيا همين آيهاى كه الان از سوره آل عمران قرائت فرموديد ، به اول آيه اشاره نموديد ولى بقيه آيه را نخوانديد اينك دعاگو تمام آيه را قرائت مينمايم تا بدانيد خود دليلى است بر ثبوت مرام و گفتار ما كه ميفرمايد
وَ ما كانَ اللَّهُ لِيُطْلِعَكُمْ عَلَى الْغَيْبِ وَ لكِنَّ اللَّهَ يَجْتَبِي مِنْ رُسُلِهِ مَنْ يَشاءُ فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ وَ إِنْ تُؤْمِنُوا وَ تَتَّقُوا فَلَكُمْ أَجْرٌ عَظِيمٌ
« 2 » .
اين دو آيه شريفه صريحا مىرساند كه بعض افراد برگزيده كه بعنوان رسالت از جانب حق تعالى بر انگيخته شدهاند عالم بعلم غيبند به اجازه و امر پروردگار متعال و اگر عالم بعلم غيب جز ذات خداوند متعال نبود جمله ( الّا ) استثنائى معنى نداشت كه بفرمايد
إِلَّا مَنِ ارْتَضى مِنْ رَسُولٍ
معلوم است كه استثنائى در كار هست و آنها را هم معين فرموده كه رسل و فرستادگان او يعنى انبياء عظام و اوصياء كرام بودند .
چنانچه در آيه 51 سوره 11 ( هود ) ميفرمايد
تِلْكَ مِنْ أَنْباءِ الْغَيْبِ نُوحِيها إِلَيْكَ ما كُنْتَ تَعْلَمُها أَنْتَ وَ لا قَوْمُكَ مِنْ قَبْلِ هذا
« 3 » .
و در آيه 52 سوره 42 ( شورى ) فرموده
وَ كَذلِكَ أَوْحَيْنا إِلَيْكَ رُوحاً مِنْ
هامش
( 1 ) ذات پروردگار متعال كه عالم و داناى غيب است احدى راى بر علم غيب خود آگاه نميكند مگر آن كس كه از رسولان برگزيده است كه بر محافظت او ( فرشتگان را ) از پيش رو و پشت سر ميفرستد ( تا اسرار وحى او راى كه غيب خداوندى است شياطين بسرقت گوش نربايند ) تا بداند كه آن رسولان پيغامهاى پروردگار خود راى بخلق كاملا رسانيدند و خدا به آنچه نزد رسولان است احاطه كامل دارد و به شماره هر چيز در عالم به خوبى آگاهست .
( 2 ) خداى متعال همه شما راى از سر غيب آگاه نسازد و ليكن براى اين مقام از پيغمبران خود هر كه راى مشيت او تعلق گرفت برگزيند پس شما به خدا و پيغمبرش بگرويد كه هرگاه ايمان آريد و پرهيزكار شويد اجر عظيم خواهيد يافت .
( 3 ) ( اين حكايت نوح ) از اخبار غيب است كه پيش از آنكه ما به تو وحى كنيم تو و قومت هيچ از آن آگاه نبوديد .