امر نمودن عمر برجم زن حامله و منع نمودن على او را
محمد بن يوسف گنجى شافعى در آخر باب 58 كفايت الطالب فى مناقب امير المؤمنين على بن أبي طالب عليه السّلام و امام احمد بن حنبل در مسند و بخارى در صحيح و حميدى در جمع بين الصحيحين و شيخ سليمان بلخى حنفى در ص 75 باب 14 ينابيع الموده از مناقب خوارزمى و امام فخر رازى در ص 466 اربعين و محب الدين طبرى در ص 196 جلد دوم رياض النضرة و خطيب خوارزمى در ص 48 مناقب و محمد بن طلحه شافعى در ص 13 مطالب السئول و امام الحرم در ص 80 ذخاير العقبى نقل مينمايد اتى عند عمر بن الخطاب رضى اللّه عنه امرأة حاملة فسئلها فاعترف بالفجور فامر بها بالرجم فقال علىّ لعمر سلطانك عليها فما سلطانك على الذي فى بطنها فخلا سبيلها و قال عجزت النساء ان يلدن عليّا و لو لا علىّ لهلك عمر و قال اللّهم لا تبقنى لمعضلة ليس لها علىّ حيّا « 1 » .
امر نمودن عمر برجم زن ديوانه و مانع شدن على عليه السّلام
و نيز امام احمد حنبل در مسند و امام الحرم احمد بن عبد اللّه شافعى در ص 81 ذخاير العقبى و سليمان بلخى حنفى در ص 75 ضمن باب 14 ينابيع الموده از حسن بصرى و ابن حجر در ص 101 جلد دوازدهم فتح البارى و ابى داود در ص 227 جلد دوم سنن و سبط ابن جوزى در ص 87 تذكره و ابن ماجه در ص 227 جلد دوم سنن و مناوى در ص 357 جلد چهارم فيض القدير و حاكم نيشابورى در ص 59 جلد دوم مستدرك و قسطلانى در ص 9 جلد دهم ارشاد السارى و بيهقى در ص 264 جلد هشتم سنن و محب الدين طبرى در ص 196 رياض النضرة و بخارى در صحيح باب لا يرجم المجنون و المجنونة بالاخره اكابر علماء خودتان متكاثرا نقل نمودهاند كه
هامش
( 1 ) زن حامله را نزد خليفه عمر بن الخطاب آوردند پس از او سؤال نموده اعتراف كرد بزنا امر داد رجم و سنگسارش نمايند پس على عليه السّلام بخليفه فرمود حكم تو درباره او مجرى است ولى بر طفلى كه در رحم دارد تو را تسلطى نميباشد ( زيرا آن بچه بىگناه است قتلش جائز نيست ) زن را رها كردند به راه خود رفت آنگاه عمر گفت عاجزند زنان عالم كه بزايند مثل و مانند على اگر على نبود عمر هلاك شده بود - و نيز گفت خدايا مرا مگذار در امر پيچيده و مشكلى كه على زنده نباشد در آن امر .